Hydrolizę skrobi ziemniaczanej przeprowadzono przy użyciu sześciu preparatów amylolitycznych pochodzenia bakteryjnego typu Gamalpha (Gamma Chemie, Niemcy). Do hydrolizy stosowano skrobię skleikowaną w autoklawie oraz skrobię poddaną esktruzji. W wyniku depolimeryzacji skrobi uzyskano różne maltodekstryny o DE 3-12. Produkty te zostały scharakteryzowane pod względem składu chemicznego oligosacharydów z uwzględnieniem cukrów o stopniu polimeryzacji od 2 do 8. Wykazano, że preparaty o tym samym równoważniku glukozowym znacznie różniły się składem oligosacharydów. Zawartość oligosacharydów o stopniu polimeryzacji 3–8 w hydrolizatach skrobi autoklawowanej wahała się od 8,2 do 48,5%, a skrobi ekstrudowanej 7,2 do 59,8%. Największą zawartość tego typu oligosacharydów uzyskano przy zastosowaniu preparatu Gamalpha 900P. We wszystkich otrzymanych maltodekstrynach największy udział procentowy spośród oligosacharydów miały: maltoheksaoza, maltoheptaoza i maltooktaoza. Uzyskane maltodektryny zostały scharakteryzowane pod względem lepkości i ciśnienia osmotycznego ich 10% roztworów wodnych. W większości hydrolizatów obserwowano wzrost lepkości pozornej w miarę wzrostu równoważnika glukozowego w maltodekstrynach. Stwierdzono odwrotną zależność między szybkością ścinania a lepkością pozorną badanych maltodektryn. Wyjątek stanowiły maltodekstryny otrzymane za pomocą preparatu Gamalpha 300L. Ciśnienie osmotyczne hydrolizatów maltodekstrynowych było proporcjonalne do równoważnika glukozowego.
Suitability of inland amylolytic preparations: Amylogal CS and Glucopol for starch saccharisation (from rye and potatoes) was estimated in several distilleries. Optimal effects of the preparation to ensure a good quality of the product and appropriate output of the process like in the classical method were estimated. An example of calculation of preparation doses per one potato wort is given.
W pracy przedstawiono wyniki procesu wstępnej enzymatycznej hydrolizy różnych rodzajów skrobi dwoma termostabilnymi preparatami amylolitycznymi o odmiennych właściwościach: Termamyl 120 L i Termamyl Supra. Badania prowadzono zachowując te same warunki procesu, a w uzyskanych hydrolizatach oznaczano: równoważnik glukozowy, wskaźnik przezroczystości i liczbę absorpcji jodowej. Z dwóch zastosowanych preparatów zdecydowanie lepszymi właściwości hydro litycznymi charakteryzował się Termamyl Supra i jednocześnie wymagał użycia mniejszej dawki enzymu (korzyści ekonomiczne).