Wstęp. Systematyczna aktywność fizyczna opóźnia procesy starzenia, sprzyja dobremu samopoczuciu oraz zmniejsza ryzyko zachorowania na wiele chorób, między innymi nawagę i otyłość. Celem niniejszej pracy było określenie częstości występowania nadmiaru masy ciała w populacji 60-letnich i starszych mieszkańców Białej Podlaskiej, z uwzględnieniem aktywności ruchowej. Materiał i metody. Materiał do pracy stanowią wyniki badań 180 kobiet i 167 mężczyzn, którzy ukończyli 60. rok życia i starszych. Poziom rozwoju fizycznego scharakteryzowano na podstawie oceny wysokości i masy ciała, obwodu talii (WC) i bioder, BMI oraz WHR. Aktywność ruchową respondentów określono na podstawie informacji uzyskanych od badanych uczestniczących w obserwacjach (osoby aktywne oraz nieaktywne ruchowo). Zgromadzone rezultaty poddano opracowaniu statystycznemu. Wyniki. W całej populacji badanych nadwagę lub otyłość stwierdzono u 78,33% kobiet i 82,03% mężczyzn. Prawidłową masą ciała charakteryzowało się 21,67% ogółu badanych płci żeńskiej i 17,97% badanych płci męskiej. Jedynie u jednej kobiety odnotowano niedobór masy ciała. Otyłość brzuszną odnotowano u 88,34% kobiet (WHR>0,8) i 70,86% mężczyzn (WHR>0,9). Na podstawie obwodu talii stwierdzono otyłość brzuszną u 72,23% kobiet (WC>88 cm) i 41,35% mężczyzn (WC>102 cm). Wnioski. Mieszkańców Białej Podlaskiej cechują się podobną częstością występowania nadmiaru masy ciała jak ich rówieśnicy z Polski i innych krajów. Aktywność ruchowa seniorów w znaczący sposób nie różnicuje ich proporcji wagowo-wzrostowych. Natomiast odnotowano różnice istotne statystycznie pomiędzy cechami somatycznymi osób zakwalifikowanych do grup o odmiennym poziomie aktywności ruchowej. Ponadto częstość otyłości brzusznej u kobiet wiązała się poziomem aktywności ruchowej. Takich zależności nie stwierdzono u mężczyzn.
Dried leaves of Salvia officinalis L., a rich source of phytofactors, were evaluated for their effect on methane production, microbial population, and basic parameters of rumen fermentation in a batch culture system. A 400 mg mixture of meadow hay and barley meal at a ratio of 60:40 was used as the substrate. Dried leaves of Salvia officinalis L. were added to the substrate at six levels (4, 10, 20, 40, 100, and 200 mg). A wide range of dried Salvia officinalis L. leaves, in quantities even up to 50% of the substrate, was used to test the effect of increasing amounts of phytofactors in the investigated cultures, mostly on methane production. CH4 production was significantly mitigated by supplementation with 200 mg of sage per incubation vessel. The supplement affected the protozoa and methanogen populations which indicates that methane emission is associated with these populations; in vitro dry matter digestibility decreased linearly, however. Although Salvia officinalis L. seems to be a plant for which there may be a use in ruminant nutrition and the presented results suggest that the optimal level of Salvia officinalis is between 100 and 200 mg, further investigations under long-term in vivo conditions are necessary, as are the determination of the optimum dose and the active agent.