Dzikie gatunki rodzaju Beta stanowią cenne źródło genów odporności lub tolerancji na choroby, szkodniki i trudne warunki środowiska. Celem pracy było opracowanie wydajnej metody mikrorozmnażania dzikich gatunków rodzaju Beta. Eksplantatem wyjściowym w doświadczeniu były wierzchołki wzrostu pędów kwiatostanowych (B. macrorhiza, B. lomatogona, B. corolliflora, B. trigyna), które wykładano na pożywkę MS z różnymi rodzajami i stężeniami cytokinin (BAP, TDZ, KIN, 2iP). Kontrolę stanowiły rośliny buraka cukrowego. Najbardziej efektywna regeneracja pędów gatunków dzikich buraka zachodziła na pożywce zwierającej BAP w stężeniu 1 mg∙dm-3. Uzyskane pędy przenoszono na pożywkę ukorzeniającą 1/2 MS z dodatkiem 3,0; 6,0 lub 9,0 mg∙dm-3 IBA oraz pożywkę MS o zwiększonej zawartości witamin z dodatkiem 6,0 mg∙dm-3 IAA, 1,0 lub 3,0 mg∙dm-3 NAA. Badane dzikie gatunki rodzaju Beta w przeciwieństwie do buraka cukrowego sporadycznie tworzyły korzenie na zastosowanych kombinacjach pożywek.
Ostropest plamisty - Silybum marianum (L.) Gaertn. - jest rośliną z rodziny złożonych (Astraceae), która stanowi cenny surowiec dla przemysłu farmaceutycznego. Owoce tej rośliny (nasiona) są bogatym źródłem flawonolignanów - sylibiny, sylidianiny oraz sylikrystyny - stosowanych przy produkcji leków ochraniających i regenerujących tkankę wątroby. Podobnie jak w przypadku wielu innych gatunków roślin wykorzystywanych w medycynie, ostropest plamisty jest przedmiotem zainteresowania biotechnologów. Wynikiem tego może być możliwość zwiększenia zawartości związków biologicznie czynnych, dzięki ukierunkowanym modyfikacjom genetycznym. Przeprowadzono badania nad izolacją, kulturą i regeneracją oraz transformacją protoplastów mezofilowych tego gatunku. Protoplasty izolowano z liści dwutygodniowych sterylnych siewek. Po oczyszczeniu i immobilizacji w alginianie wapnia utrzymywano je w płynnych pożywkach Murashige i Skoog (MS) lub Kao i Michayluka (K8p), zawierających różne kombinacje i stężenia BAP, NAA, 2,4-D oraz od 0,35 do 0,45 M sacharozy. Następnie protoplasty poddawano działaniu mieszaniny od 5 do 20% PEG-u oraz trawionego DNA plazmidowego zawierającego gen β-glukuronidazy (GUS). Protoplasty inkubowano w szoku termicznym, w lodzie oraz w temperaturze pokojowej, przez 5-30 minut. Następnie poddawano je inkubacji z substratem x-gluc, w temperaturze 37°C, przez 15 min do 1 godziny. Obserwowano niebieskie zabarwienie transformowanych protoplastów, świadczące o pozytywnym wyniku transformacji.