Indole-3-acetic acid (IAA) and 4-chloroindole-3-acetic acid (4-Cl-IAA) were tested at different concentrations and times for their capacity to change the redox activity and medium pH of maize root segments. The dose-response surfaces (dose-response curves as a function of time) plotted for redox activity and changes in medium pH (expressed as ΔpH) had a similar shape for both auxins, but differed significantly at the optimal concentrations. With 4-Cl-IAA, the maximal values of redox activity and medium pH changes were observed at 10−10 M, which was a 100-fold lower concentration than with IAA. Correlations were observed between redox activity and medium pH changes at the optimal concentrations of both IAA and 4-Cl-IAA. The results are discussed herein, taking into account both the concentration of the auxins and the effects produced by them.
Procesy wzrostu i rozwoju roślin są regulowane przez hormony roślinne jak również przez czynniki środowiskowe np. temperaturę. Celem badań było wyznaczenie temperaturowej zależności aktywności oddychania komórek segmentów koleoptyli Zea mays L., indukowanego przez IAA i 4-Cl-IAA. Badania przeprowadzono na 10 mm, etiolowanych segmentach koleoptyli kukurydzy z których usunięto pierwszy liść. Pomiary zawartości tlenu w środowisku segmentów koleoptyli kukurydzy przy braku i w obecności wybranych substancji wzrostowych przeprowadzono przy użyciu elektrody tlenowej oraz tlenomierza. Wykazano, że pobieranie tlenu przez segmenty koleoptyli kukurydzy jest zależne od temperatury.
Określono wpływ kwasu indolilo-3-masłowego (IBA) na aktywność redoksową, zmiany pH środowiska inkubacyjnego i tempo wzrostu segmentów koleoptyli kukurydzy (Zea mays L.). IBA stosowano w zakresie stężeń 10⁻⁶-10⁻⁴ mol·dm⁻³ . Doświadczenia przeprowadzano na 10 mm segmentach koleoptyli (pozbawionych pierwszego liścia) wycinanych z 4-dniowych etiolowanych siewek kukurydzy. Aktywność redoksową i zmiany pH środowiska mierzono synchronicznie zgodnie z metodą opisaną przez Carrasco-Luna i in. [1995]. Pomiarów dokonywano na segmentach z nieuszkodzoną jak i częściowo usuniętą kutikulą. Stwierdzono, że kwas indolilo-3-masłowy w stężeniu 10⁻⁵ mol·dm⁻³ stymulował aktywność redoksową, zakwaszanie środowiska inkubacyjnego i wzrost segmentów koleoptyli kukurydzy. Wykazano ponadto, że częściowe usunięcie kutikuli z segmentów koleoptyli wzmaga zarówno aktywność redoksową, jak i zakwaszenie środowiska inkubacyjnego.
Jak powszechnie wiadomo glin działa fitotoksycznie wyłącznie w środowisku o pH poniżej 5,0 [KOCHIAN 1995]. Pomimo dużej liczby publikacji na temat toksyczności glinu, mechanizm indukowanej przez glin zmiany potencjału membranowego jest słabo poznany. Przedmiotem badań niniejszej pracy było określenie i porównanie wpływu jonów glinu na potencjał membranowy komórek parenchymatycznych korzeni i koleoptyli siewek Zea mays L. Eksperymenty przeprowadzono na 5 mm segmentach korzeni i 10 mm segmentach koleoptyli wycinanych z czterodniowych, etiolowanych siewek kukurydzy. Pomiarów potencjału membranowego dokonywano standardową mikroelektrodową techniką elektrofizjologiczną opisaną przez STOLARKA i KARCZA [1987]. Segmenty korzeni i koleoptyli inkubowano w obecności glinu (w postaci A1C1₃) w stężeniu 10⁻⁵-10⁻³ mol·dm⁻³, odpowiednio przez 3 lub 5 godz., pH środowiska wynosiło 4,2. Ekspozycja segmentów korzeni i koleoptyli siewek kukurydzy na glin przejawiała się depolaryzacją potencjału membranowego ich komórek. Stopień depolaryzacji potencjału zależał od stężenia glinu, czasu ekspozycji oraz od badanego organu (korzeń, koleoptyl). Komórki korzeni, w porównaniu z komórkami koleoptyli, były znacznie bardziej wrażliwe na glin. Uzyskane wyniki mogą potwierdzać hipotezę, w myśl której toksyczne działanie glinu przejawia się obniżeniem aktywności plazmolemowej H+-ATPazy.