With storage losses of potatoes due to, among others reasons, mechanical damage to tubers at harvest it necessary to search for new potato harvester working sets. This paper presents the results of comparable field studies on rotary sets separating and crushing soil clods, mated with a rod elevator, taking into special consideration the effect of working sets on the extent of mechanical damage to potato tubers. Using a prototypical potato harvester with rotary working sets on clay soils resulted in a 1.5 to 2-fold increase in soil separation as compared a serial harvester and the extent of mechanical damage to tubers did not exceed 3 %.
Przedstawiono wyniki badań polowych czterech zespołów obsypująco-formujących sadzarki trzyrzędowej, przeznaczonej do zagonowej uprawy ziemniaków na sadzeniaki. Funkcjonalność zespołów oceniono wskaźnikami charakteryzującymi wysokość uformowanego zagonu i wyrównanie powierzchni jego korony.
Przeprowadzone badania dwóch typów kołeczkowych zespołów wysiewających, przeznaczonych w założeniu do wysiewu nasion, wykazały ich przydatność do wysiewu granulowanych nawozów mineralnych (mocznika, polifoski, fosforanu amonu i superfosfatu). Zmiana szerokości szczeliny zasilającej zespoły dozujące miała bardziej istotny wpływ na masę wysiewanego nawozu niż zmiana szczeliny wylotowej. Największą równomierność dozowania stwierdzono przy największym otwarciu zastawek wynoszącym 35-50 mm i średniej szerokości szczeliny roboczej między kołeczkami i denkiem zespołu dozującego, równej 7,5-12,5 mm. Stwierdzono także, że do wysiewu nawozów o drobnej i średniej granulacji celowe jest zastosowanie zespołów do nasion zbóż, natomiast nawozy o grubej granulacji powinny być wysiewane zespołami do nasion grubych.
Przeprowadzone badania dozowania nawozów mineralnych (mocznika, polifoski i superfosfatu) przez dwa typy zespołów bębnowo-ślimakowych wykazały, że zespoły te pod względem wydajności efektywnej mają zbliżone wartości do klasycznego zespołu kołeczkowego. Największe wartości wydajności efektywnej i największą przydatność do dozowania nawozów o grubej granulacji stwierdzono dla zespołu ślimakowego z łopatką prętową. Dla wszystkich zespołów, w badanym przedziale wartości prędkości kątowej (0,44-1,73 rad/s), w miarę wzrostu prędkości następował istotny wzrost wydajności efektywnej dozowania, przy tym uzyskana zależność ma charakter funkcji liniowej. Największe wartości wydajności efektywnej zespołów stwierdzono podczas dozowania superfosfatu, a najmniej podatnym nawozem, zarówno pod względem wydajności, jak i równomierności dozowania, był mocznik.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.