W pracy porównano 4 warianty technologiczne dolistnego dokarmiania pszenicy ozimej, pod kątem uzyskiwanych wskaźników, takich jak: wydajność, pracochonność i energochłonność. Określono także matematyczny związek pomiędzy przyjętymi do analizy teoretycznej parametrami zabiegów a wydajnością operacyjną W₀₂ maszyn. Jak wynika z badań, technika lotnicza jest około 10-krotnie bardziej wydajna niż tradycyjna. Wymaga także około 3-krotnie mniejszych nakładów pracy. Jednakże, lepsze wyniki w zakresie wydajności i pracochłonności technika lotnicza uzyskuje kosztem większego zużycia paliwa.
W wysiewach nawozów azotowych aparaturą agrolotniczą samolotu An-2R otrzymano nierównomierność rozkładu masy wynoszącą średnio 43,1 % współczynnika zmienności, czyli ponad 2-krotnie większą w porównaniu z wymaganiami agrotechnicznymi. Badania obejmowały 3 pola z uprawą pszenżyta ozimego. Nierównomierny wysiew nawozów spowodował występowanie pasmowości zabarwienia, wzrostu i plonowania zbóż. Wyróżniono pasma z minimalną dawką nawożenia wynoszącą średnio 39,5 kg N/ha, z optymalną - 80,5 kg N/ha i maksymalną - 123,7 kg N/ha. Otrzymany plon pszenżyta wyniósł średnio 4,04 t/ha i wykazywał zróżnicowanie w zakresie 25,5% współczynnika zmienności. Pasmowość nawożenia istotnie zróżnicowała plonowanie pszenżyta oraz wywarła wpływ na efektywność nawożenia azotowego.