Badania przeprowadzono w warunkach szklarniowych w celu określenia wpływu adiuwantów surfaktantowych i olejowych, pH cieczy opryskowej oraz różnych soli mineralnych na skuteczność chwastobójczą sulfosulfuronu w stosunku do włośnicy zielonej. Skuteczność chwastobójcza sulfosulfuronu stosowanego z adiuwantami komercjalnymi różniła się znacznie, co wynikało z odmiennej budowy chemicznej tych adiuwantów oraz ze zróżnicowanego ich wpływu na odczyn cieczy opryskowej. Związki alkalizujące, takie jak zasada amonowa, sodowa i wapniowa oraz trójetanoloamina dodane do cieczy opryskowej wpłynęły na podwyższenie skuteczności chwastobójczej sulfosulfuronu. Zwiększenie pH cieczy opryskowej przez niektóre sole mineralne znajdujące się w wodzie użytej do sporządzenia cieczy opryskowej nie gwarantowało zwiększenia skuteczności chwastobójczej sulfosulfuronu. Sole amonowe, sodowe i wapniowe dodane do cieczy opryskowej podwyższały, obniżały lub miały obojętny wpływ na chwastobójcze działanie sulfosulfurou. Solą, która silnie wzmagała to działanie okazał się azotan wapniowy, zwłaszcza w połączeniu z surfaktantem niejonowym i trójetanoloaminą.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.