W jedenastomiesięcznym doświadczalnym treningu koników polskich badano ich przydatność do wierzchowego wykorzystania. Badaniami objęto 8 sztuk koników polskich zróżnicowanych pod względem płci i wieku. W wyniku doświadczalnego treningu stwierdzono poprawę parametrów motorycznych koników: długość, częstotliwość kroków w stępie i kłusie oraz wzrost przebytego dystansu w ciągu godziny. Badania kliniczno-hematologiczne wskazały na duże możliwości fizyczne i fizjologiczne koni trenowanych zgodnie z przyjętą metodyką treningu.
Material obejmował stado doświadczalne 129 krów oraz stado kontrolne 49 krów utrzymywanych systemem alkierzowym, w ujednoliconych warunkach środowiskowych. Uwzględniając 25 wskaźników zoometrycznych wymienia wyznaczono równania regresji wielokrotnej do szacowania cech użytkowości mlecznej. Dokonano wyboru równań wyróżniających się najmniejszym błędem szacowania. Równania zweryfikowano na podstawie wyników I, II i III laktacji krów doświadczalnych oraz I laktacji stada kontrolnego. Stwierdzono dużą przydatność prognostyczną równania określającego wydajność mleka. Nie uzyskano natomiast statystycznie udokumentowanej zgodności szacowania zawartości suchej masy, tłuszczu, białka całkowitego, kazeiny i laktozy oraz wskaźników zaburzeń sekrecji.
Materiał do badań stanowiło potomstwo 36 samic i 9 samców z wykotu wiosennego (łącznie 298 szt.). Stwierdzono, że cechy związane z użytkowością mięsną charakteryzuje wysoka odziedziczalność. Masa mięsa w tuszce wykazała stosunkowo wysoką korelację genetyczną i fenotypową z masą ciała, szerokością lędźwi, szerokością miednicy I, masą tuszki i jej części oraz masą mięsa w poszczególnych częściach tuszki. Współczynniki korelacji między masą kości w tuszce a badanymi cechami okazały się niższe niż między tymi cechami a masą mięsa. Najwyższe współzależności z masą kości w tuszce wykazały: masa ciała, długość podudzia, masa tuszki oraz masa kości w części przedniej i tylnej.
Podjęto próbę określenia wpływu buhajów francuskich, których nasienie używane jest do reprodukcji stada rasy limousine - na kształtowanie się parametrów oceny ich potomstwa. Badania zlokalizowano w Centrum Hodowli Bydła Mięsnego w Olsztynie - gospodarstwie Bałdy. Analiza porodów, przyrostów dobowych i masy ciała oraz pomiarów zoometrycznych wykazała wystąpienie wymiernych różnic określanych wskaźników, między grupami zwierząt pochodzącymi po poszczególnych buhajach. Z upływem wieku następowało wyrównanie porównywanych parametrów oceny, natomiast buhaje przekazały na potomstwo cechy charakterystyczne dla różnych typów tzw. rzeźnego (viande) i mieszanego (mixte).
Przeprowadzono badania nad wyrostowością 255 buhajków z 4 grup genetycznych opasanych 2 systemami żywienia. Zwierzęta pochodziły od krów czarno-białych i po buhajach następujących ras mięsnych: charolaise, kortowska linia syntetyczna (kls), simental i limousine. Do analizy posłużyły wyniki pomiarów zoometrycznych i indeksy budowy ciała buhajków w wieku 1.5 roku oraz tempo przyrostu wymiarów ciała zwierząt od 0.5 do 1.5 roku życia. Wymiarami najbardziej różniącymi oceniane genotypy były: szerokość i głębokość klatki piersiowej oraz wymiary zadu. Mieszańce wszystkich grup z intensywnego poziomu żywienia osiągnęły większe rozmiary ciała niż buhajki opasane systemem półintensywnym, stąd też i indeksy budowy ich ciała były większe (z wyjątkiem wysokonożności). Znaczne zróżnicowanie wymiarów ciała i indeksów budowy buhajków dwurasowych z poszczególnych grup wskazuje, iż krzyżowanie i poziom żywienia prowadzi do zmian pokroju, a więc i zróżnicowania przydatności do użytkowania mięsnego.
Materiał obejmował 129 krów-pierwiastek, utrzymywanych w kontrolowanych warunkach środowiskowych. W 60-80 dni po wycieleniu wykonano pomiary zoometryczne wymienia. Rejestrowano wydajność mleka, zawartość suchej masy i składników odżywczych oraz wyniki badań zaburzeń sekrecji. Stwierdzono bardzo zróżnicowany zakres zmienności wskaźników budowy wymienia oraz liczne, statystycznie istotne zależności z cechami użytkowości mlecznej. Wydajność mleka jest skorelowana z wymiarami określającymi pojemność wymienia, cechy morfologiczne strzyków wykazują związek z zawartością suchej masy i składników odżywczych, ponadto wysokość zawieszenia wymienia wykazuje ujemną korelację z zawartością białka całkowitego.
Celem badań było określenie zdolności opasowej i wartości rzeźnej buhajków i jałówek mieszańców mięsnych F1, pochodzących z krzyżowania rasy piemontese z czarno-białą. Opas kontrolny prowadzono od 181. do 540. dnia życia. Mieszańce piem x cb, w porównaniu z bydłem cb, osiągały niższe dobowe przyrosty masy ciała o 0.040 kg i końcową masę ciała o 20.3 kg oraz zużywały więcej składników pokarmowych na 1 kg przyrostu. Ubite w wieku 540 dni mieszańce uzyskały, w porównaniu z bydłem cb, wyższą o 6.7% wydajność rzeźną, miały większą powierzchnię mld o 11.6 cm2 i wyższy udział pięciu wyrębów wartościowych w półtuszy, a dysekowane łopatki charakteryzowały się korzystniejszym składem tkankowym. Potomstwo po buhajach rasy piemontese, w porównaniu z bydłem cb, było niższe i krótsze, miało mniejszy obwód klatki piersiowej i było mniej masywne. Mieszańce odznaczały się większym o 4.3 cm od bydła cb spiralnym obwodem uda.