Przeprowadzono badania nad fermentacją etanolową stosując komórki drożdżowe im- mobilizowane w alginianie z dodatkiem oleju sojowego i bez dodatku oleju. Stwierdzono, że dodatek oleju chroni komórki przed wysokim stężeniem etanolu i pozwala uzyskać lepszą wydajność fermentacji oraz wyższe końcowe stężenie etanolu w brzeczce odfermentowanej.
Celem pracy było sprawdzenie wpływu dodatku MgSO4 x 7 H2O na wydajność biomasy komórkowej drożdży piekarskich. Stwierdzono, że dodatek magnezu na poziomie O,0024 g Mg2+/dm3 nie wpływał na przyrost biomasy. Wyższe dawki, tj. 0,024; 0,25; 0,5; 1,25 g Mg2+/dm3 w istotny sposób przyczyniły się do wzrostu wydajności biomasy komórkowej. Zwiększenie stężenia tego pierwiastka w podłożu powodowało obniżenie stopnia jego wykorzystania. Dodatek biotyny do hodowli poprawił wydajność biomasy komórkowej.
Badano wpływ wodnych ekstraktów z wybranych roślin na wzrost kolonii drożdży Saccharomyces cerevisiae. Jako podłoże hodowlane stosowano brzeczkę piwną zestaloną agarem z dodatkiem 1 cm3 odpowiedniego wyciągu ziołowego. Po inkubacji (30°C, 48h) określono wielkość wyrosłych kolonii drożdży. Stwierdzono dodatni wpływ ekstraktów z szałwii i rdestu na wzrost badanego szczepu drożdży piwowarskich - zwiększenie średnicy kolonii w granicach 45 - 75%. Wykazano także korzystne oddziaływanie ekstraktów z szałwii i tataraku na drożdże piwowarskie. Wyciągi z aloesu, tataraku i tymianku posiadały statystycznie istotny wpływ hamujący na wzrost drożdży gorzelniczych (redukcja średnicy kolonii od 21 do 62%). Jedynie ekstrakty tymiankowe oddziaływały negatywnie na rozwój kolonii wszystkich trzech badanych ras drożdży. Stosowane w doświadczeniach handlowe susze ziołowe (mięta, rdest, rumianek i arcydzięgiel) były skażone mikrobiologiczne, głównie florą bakteryjną (39 do 93∙104 kolonii/1 g).
Sprawdzono wpływ dodatku MgS04 7 H20 na wydajność biomasy komórkowej drożdży piekarskich. Zbadano również zdolność wiązania magnezu przez drożdże podczas hodowli na podłożu YPG i w warunkach przemysłowych. W skali przemysłowej ustalono, że celowe jest zwiększanie dodatku magnezu w poszczególnych propagacjach. W hodowli laboratoryjnej plon biomasy uzyskany z podłoża kontrolnego był istotnie mniejszy od plonów z hodowli doświadczalnych wzbogaconych w magnez (stężenie Mg 2+: 0,05; 0,3 i 0,5 g Mg2+ · dm-3 podłoża). Zaobserwowano, że wzrost zawartości magnezu w podłożu powodował zwiększenie ilości tego pierwiastka w biomasie komórkowej drożdży piekarskich.