W pracy przedstawiono wyniki pomiarów laboratoryjnych współczynnika filtracji, które przeprowadzono w czterech charakterystycznych profilach gleb torfowo-murszowych pochodzących z obszaru Doliny Biebrzy. Badaniami objęto profile reprezentujące gleby torfowo-murszowe wytworzone z torfu mechowo-turzycowiskowego, olesowego oraz turzycowiskowego. Na podstawie analizy wyników przeprowadzonych pomiarów stwierdzono, że w utworach murszowych wartości współczynnika filtracji zmieniają się od 0,52 do 6,74 m·d⁻¹, a w utworach torfowych od 0,15 do 8,0 m·d⁻¹. W glebie torfowo-murszowej wytworzonej z torfu mechowo-turzycowiskowego stwierdzono, że wartość współczynnika filtracji zwiększa się wraz ze wzrostem głębokości profilu glebowego. Natomiast w przypadku gleby wytworzonej z torfu olesowego wartość współczynnika filtracji jest największa w warstwie przypowierzchniowej i stopniowo maleje wraz ze wzrostem głębokości. Na podstawie analizy regresji wielokrotnej zastosowanej do opracowania wyników pomiarów stwierdzono również, że wartości współczynnika filtracji są skorelowane z gęstością objętościową i uwilgotnieniem przy stanie pełnego nasycenia utworów torfowych i murszowych. Wprowadzenie do równania regresji wielokrotnej zmiennych jakościowych dotyczących rodzaju i pochodzenia utworu glebowego prowadzi do wzrostu predykcji wartości współczynnika filtracji o około 15%.
W pracy przedstawiono znaczenie cech kształtu cząstek gruntów niespoistych w procesie fi ltracji wody oraz ich rolę w ujęciu normy Eurokod 7. Szczególnej analizie poddano sposób wyznaczania współczynnika filtracji na podstawie wzorów empirycznych, które zgodnie z wymienioną normą mają stanowić wiarygodne narzędzie do określania tego parametru dla gruntów niespoistych. Oceny przydatności tej metody dokonano na podstawie doświadczalnych badań dwóch gruntów niespoistych o jednakowym drobnym uziarnieniu, ale o skrajnie zróżnicowanych cechach kształtu cząstek. Weryfikację obliczeń współczynnika filtracji przeprowadzono dla najczęściej stosowanych w praktyce wzorów empirycznych. Otrzymane wyniki porównano z wynikami badań laboratoryjnych wykonanych na próbkach gruntów o takich samych wskaźnikach porowatości, jakie przyjmowano w metodzie obliczeniowej. W konkluzji wykazano, że zalecane przez Eurokod 7 wykorzystywanie wzorów empirycznych do wyznaczania współczynnika filtracji gruntów niespoistych nie jest wiarygodnym sposobem określania tego parametru, głównie z powodu pomijania lub niedostatecznego uwzględnienia wpływu ich mikrostruktury.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.