Zdaniem autora niektóre części ustawy o ochronie przyrody i działania administracyjne są niespójne, jeżeli uwzględni się rzeczywiste potrzeby obszarów i gatunków chronionych oraz społeczne oczekiwania. Do omawianych tematów należą ograniczone możliwości działania i spełniania obowiązków, zaniedbania dotyczące rezerwatów przyrody, trudności napotykane podczas konsultacji społecznych w ramach programu Natura 2000 oraz biurokracja. Z powodu narastającej złożoności i szczegółowości ustawy o ochronie środowiska jest ona coraz mniej zrozumiała. Czynniki społeczne i gospodarcze w połączeniu z ustawodawstwem unijnym prowadzą do systemu opierającego się na zasadzie „ochrona przyrody dla samej ochrony przyrody" i oddala się ona od wartości naukowych, kulturowych oraz innych wartości ludzkich.
Świętokrzyski Park Narodowy został powołany w 1950 r., lecz starania o jego utworzenie trwały wiele dziesięcioleci. W pracy przedstawiono dzieje powstania parku z wyodrębnieniem trzech okresów: do I wojny światowej, w dwudziestoleciu międzywojennym i po II wojnie światowej. Zwrócono uwagę na wielowątkową genezę tego procesu, obejmującą m. in. działania środowisk krajowych i lokalnych, a nawet zagranicznych; liczne inicjatywy nie tylko ruchu ochrony przyrody, ale też przedstawicieli krajoznawstwa, regionalizmu, świata literatury, medycyny i oświaty; aspekty odnoszące się do współzależności osobliwości przyrodniczych oraz walorów antropogenicznych; okoliczności losowe a także działania planowe, których wyrazem było kilka przygotowanych i wdrażanych projektów parku.