Pozyskiwanie drewna, zgodnie z ustawą o lasach, jest jedną z głównych dziedzin działalności leśnictwa. Proces ten może się odbywać jednak pod warunkiem zapewnienia maksymalnej ochrony środowiska. Ze społecznego i gospodarczego punktu widzenia z pozyskiwania drewna zrezygnować nie można. Leśników więc obowiązuje zasada takiego postępowania, aby naruszenie równowagi środowiska było minimalne i umożliwiało szybki powrót do stanu poprzedzającego rozpoczęcie procesu pozyskiwania. Przejazdy maszyn oraz transport surowca drzewnego powodują naruszenia wierzchniej warstwy gleby leśnej. Powstają koleiny, zmienia się struktura gleby i jej własności, a szczególnie zwięzłość. Na rozmiary uszkodzeń wpływa wiele czynników związanych z konstrukcją maszyn, własnościami podłoża oraz przygotowaniem powierzchni. Poznanie występujących zależności powinno umożliwić określenie technologii i sposobów pracy pozyskiwania drewna minimalizujących ryzyko wystąpienia szkód glebowych.
Celem pracy było określenie wpływu zrywki drewna, wykonywanej za pomocą ciągnika LKT 81 Turbo, na wierzchnią warstwę gleby w wybranych drzewostanach sosnowych. Właściwości gleby badano w warstwie leżącej na głębokości 10 15 cm, mierząc opór ścinania oraz oznaczając jej gęstość objętościową szkieletu i wilgotność aktualną wagową. Stwierdzono, że zniszczenie runa podczas zrywki, polegające na odsłonięciu wierzchniej warstwy gleby na szlaku zrywkowym, następuje po wykonaniu czterech przejazdów ciągnika z ładunkiem dłużyc o miąższości 3,48 lub 4,16 m . Uzyskano również, że jednorazowy przejazd skidera z ładunkiem o miąższości 6,64 m powoduje istotny wzrost badanych wielkości, który jest porównywalny ze skutkami czterokrotnego przejazdu z ładunkiem o miąższości 3,48 lub 4,16 m .