Porównano zawartość azotanów w fazie ciekłej spływu powierzchniowego z 5 różnych użytków (ugór nienawożony, mieszanka koniczyny i tymotki, pszenżyto ozime, burak pastewny, ugór nawożony) położonych na stokach o nachyleniu 7 i 16% w rejonie górskim (Czyrna) i wyżynnym (Mydlniki) w latach 2003-2004. Stężenie azotanów w spływach zależało od ilości, natężenia i terminu opadu w stosunku do zastosowanego nawożenia, nachylenie stoku, rodzaju użytku oraz pokrycia gleby roślinnością. Wielokrotnie większe stężenia N-NO₃ w obydwu miejscach badań wystąpiły w 2003 r. na skutek długich okresów suszy oraz intensywnych opadów, które wystąpiły bezpośrednio po zastosowaniu saletry amonowej. Mimo zbliżonej sumy opadów, znacznie większą koncentrację N- NO₃ miały spływy w rejonie górskim niż wyżynnym. W 2004 r. stężenia azotanów w spływach w obydwu rejonach były bardziej zbliżone, jednak nadal większe w rejonie górskim niż wyżynnym. Większe spływy ze stoku o nachyleniu 16% w Mydlnikach zwykle miały wyższe stężenie azotanów, zaś w Czyrnej średnio więcej azotanów zawierały spływy z użytków na stoku o spadku 7%. W obu rejonach najwięcej NO₃ zanotowano w spływach z ugoru nawożonego lub uprawy buraka pastewnego, a najmniejsze z ugoru nienawożonego, ale różnice koncentracji azotanów w spływach ze wszystkich użytków nawożonych w rejonie wyżynnym były mniejsze. Mieszanka koniczyny z tymotką oraz pszenżyto ozime w największym stopniu ograniczały stężenia azotanów w spływie ze względu na dobre pokrycie gleby roślinnością. Stężenia N- NO₃ w spływach przekraczało jego zawartość w wodach wrażliwych na eutrofizację, ale tylko po opadach w maju i czerwcu w 2003 r. można je zaliczyć do wód zanieczyszczonych według Dyrektywy Azotanowej.