Liczne badania potwierdziły możliwość szerokiego zastosowania ultradźwięków w analizie i przetwórstwie żywności. Założeniem prezentowanej w artykule pracy było przedstawienie, w jaki sposób ultradźwięki zmieniają właściwości fizyczne i biochemiczne mięsa. W części I artykułu przedyskutowano wpływ sonifikacji na kruchość mięsa, strukturę tkanki łącznej i mięśniowej. Wykazano, że w próbkach poddanych działaniu ultradźwięków dochodzi do zmian organoleptycznych, m. in. poprawy kruchości i soczystości.
W artykule przedstawiono elektroforetyczne rozdziały kolagenu mięśni bydlęcych z zastosowaniem PAGE-SDS. Dominował kolagen typu I. W wyniku hydrolizy pepsyną uzyskiwano zwiększenie rozpuszczalności kolagenu.
Przedmiotem badań było mięso świń z tuczu w systemie jakości produkcji. Na przekroju schabu metodą komputerowej analizy obrazu oznaczano zawartość tłuszczu wewnątrzmięśniowego (śródwłóknowego) oraz widoczną tkankę łączną. Nie stwierdzono statystycznie istotnego wpływu systemu tuczu świń na udział w mięsie tłuszczu wewnątrzmięśniowego (p = 0,1206) ani wpływu na ilościowy udział tkanki tłuszczowej przy porównaniu z jej udziałem w mięsie świń pochodzącym z tuczu standardowego. Nie stwierdzono również statystycznie istotnych różnic w odniesieniu do mięsa świń zarówno rasy polskiej białej zwisłouchej (p = 0,5710), jak i rasy polskiej białej zwisłouchej x duroc (p = 0,2611). Stwierdzono jednak statystycznie istotny wpływ systemu na ilość tkanki łącznej na powierzchni przekroju schabu (p < 0,05), która jednakże nie ulegała zmianie podczas obróbki cieplnej.
Zawartość tłuszczu śródmięśniowego oraz tkanki łącznej w decydujący sposób wpływa na jakość końcową mięsa wołowego poddanego obróbce cieplnej. Analizowano dwa elementy kulinarne - zrazową górną oraz rostbef, które poddano obróbce ciepl¬nej typu grillowanie, smażenie, pieczenie w piecu konwekcyjno-parowym i metodą,, delta" do temperatury wewnątrz próby wynoszącej 71°C. Przy zastosowaniu komputerowej analizy obrazu zbadano udział widocznej tkanki tłuszczowej śródmięśniowej i łącznej surowego mięsa, jak i poddanego obróbce cieplnej. Stosowane techniki kulinarne, prowadzone w porównywalnych warunkach, nie wpływają na zmianę zawartości widocznej tkanki łącznej niezależnie od badanego elementu kulinarnego.
W grupie 48 kobiet i 36 mężczyzn w wieku 18-49 lat przeprowadzono oznaczenie krzemu w surowicy. Krzem u pacjentów z reumatyzmem tkanek miękkich oraz wypryskiem i wybranych chorobach skóry, był znamiennie niższy niż w grupach kontrolnych. Nasze wstępne wyniki sugerują, iż krzem może odgrywać ważną, chociaż niewyjaśnioną rolę w patologii tkanki łącznej.