W artykule przedstawiono wyniki badań stosunków wodnych prowadzonych na zalesionych użytkach rolnych o powierzchni 70 ha położonych w dolinie rzecznej na przedmieściach Wrocławia. Obserwacje prowadzone były w latach hydrologicznych 2001/2002-2002/2003 o opadach poniżej normalnych. Stwierdzono, że przy właściwie prowadzonej regulacji odpływu poziom wód gruntowych terenów przyległych jest o 40 cm płytszy w porównaniu do obszarów bez nawodnienia. Wydłużeniu ulegają równiez czasy, w których woda gruntowa zalega na poziomie 50-100 cm określonym, jako optymalny dla zalesionych nizinnych dolin rzecznych.
W artykule zaprezentowano wyniki wieloletnich badań prowadzonych w małych nizinnych zlewniach rolniczych i leśnych. Stwierdzono, że racjonalna eksploatacja urządzeń wodno-melioracyjnych pozytywnie wpływa za zasoby retencji terenów przyległych, zwiększając wyraźnie ilość wody dostępnej dla roślin w okresie wegetacji. Nawodnienie podsiąkowe stabilizuje zasoby wodne doliny i pozwala na utrzymanie w okresie wegetacyjnym płytszych o około 0,5 m poziomów zwierciadła wody gruntowej w porównaniu z terenami nieobjętymi nawadnianiem.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.