Badano skład frakcyjny związków próchnicznych w rędzinach Polski południowo-zachodniej obejmujących gleby orne i darniowe wytworzone z wapieni i margli kredowych, triassowych, prekambryjskich. jurajskich, reprezentujące podtypy rędzin: inicjalnych, właściwych, brunatnych i czamoziemnych. Stwierdzono, że rędziny zwłaszcza darniowe można zaliczyć do gleb zasobnych w związki próchniczne. Skład ilościowy i jakościowy związków próchnicznych kształtuje się w nich głównie pod wpływem przebiegających procesów typologicznych, uwarunkowanych charakterem skał macierzystych.
Oznaczono zawartość błonnika pokarmowego (NDF, TDF) oraz jego skład frakcyjny (frakcję celulozową - C, hemicelulozową - H, ligninową - L, frakcję rozpuszczalną - SDF i nierozpuszczalną - IDF) w ryżu białym (RB), parboiled (RP) i dzikim (RD) oraz w odpowiednich ryżach gotowanych na sypko (RBs, RPs, RDs). Zawartość błonnika pokarmowego kształtowała się od 2,47 do 11,37 g/100 g produktu w ryżu nie poddanym obróbce cieplnej oraz od 1,86 do 7,54 g/100 g produktu w ryżu gotowanym na sypko. Frakcją występującą w największej ilości w ryżu RP i RD była frakcja H, zaś w RB frakcja L i C. Zastosowana obróbka cieplna w istotny sposób obniżyła zawartość NDF i jego frakcji, jak również poziom frakcji SDF i IDF.
Badano skład ilościowy i jakościowy związków próchnicznych gleb deluwialnych położonych u podnóży zboczy o przeciętnych spadkach: < 3%, 3-6% i > 10% na obszarach czarnoziemów leśno- stepowych, szarych gleb leśnych i gleb brunatnych. Stwierdzono, że w kształtowaniu składu ilościowego i jakościowego związków próchnicznych gleb deluwialnych dominującą rolę odgrywa kierunek procesu humifikacji w glebach wierzchowin.
Badano wydzielone fragmenty małego torfowiska przedzielonego trakcją kolejową. Opisano 8 profilów (47 próbek glebowych). Celem badań była charakterystyka substancji humusowych i po-równanie składu frakcyjnego północnej i południowej części torfowiska oddzielonych nasypem ko-lejowym. Opisywane gleby klasyfikowano jako gleby torfowe i murszowe o wysokim lub średnim stopniu rozwoju procesu torfotwórczego (Ptll-III) i średnim stopniu rozwoju procesu murszowego (MtII). Ilość wydzielonego C-kwasów huminowych (Ckh) dominowała nad ilością wydzielonego C-kwasów fulwowych (Ckf). W obrębie tych frakcji dominowały „wolne" kwasy huminowe i ful- wowe. W północnej części torfowiska wykazano wysokie zawartości N, C, C-kwasów humino¬wych i wyższy stopień rozkładu materii organicznej niż w części południowej.