Following the statistics maintained by the National Heritage Board of Poland dated 31 March 2014 currently 183 192 monuments have been listed at the territory of Poland. According to the list delivered in 2016 by the Provincial (Opole Province) Monument Conservator, 40 of them are threatened by a construction catastrophe. Some of them require an immediate construction intervention. The statistics show sobering figures but due to a various ownership status and financial situation of the owners unfortunately repairs are not carried out on a regular basis. On the basis of the geological and construction documentation it has been examined the settlement of one of the sacral monuments in Opole Province that was formed throughout centuries. The stage I has covered the analysis of the behaviour of the original foundation of a church settled on a slope. The stage II has embraced the analysis of the foundation that was strengthened and the slope that was secured by a brick retaining wall. The last III stage of calculations has been devoted to the foundations of the structure after being reinforced and the retaining wall strengthened by concrete reinforced coating and a palisade of micropiles anchored to the wall. The main focus has been put on limit equilibrium methods. On the basis of the results the slope and structure stability has been estimated. As to preserve the historic building for future generations the direction of further conservatory works has been determined.
W artykule przedstawiono rozwiązania elewacji cerkwi nurtu współczesnego w Polsce. W ich różnorodnych formach oraz detalach można odnaleźć zarówno cechy współczesne, jak i inspirowane tradycją. Często w wyrazie plastycznym świątyń brakuje miękkości, charakterystycznej dla tego typu współczesnej architektury. W obiektach tego nurtu obok głównego korpusu pojawiają się wieże. W badanej grupie świątyń rozwiązania szczegółowe bardzo często czerpią inspiracje z rozwiązań tradycyjnych, choć całość kompozycji elewacji wyraża jednak ich współczesną proweniencję.
Powojenna architektura cerkiewna w Polsce zasadniczo tworzona jest w dwóch konwencjach – o formach konsekwentnie nawiązujących do tradycyjnych oraz o formach od tych wzorców zdystansowanych. W artykule przedstawiono sposób kształtowania wnętrz cerkwi pierwszego typu. Skoncentrowano się na pełnionej przez nie funkcji liturgicznej oraz przybliżono związaną z tym symbolikę. Zauważono zjawisko zaniku tradycyjnego przeznaczenia prothesis, a także przejmowania funkcji proskomidionu przez sanktuarium.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.