Temat opracowania dotyczy wybranych aspektów ryzyka gminy w działalności inwestycyjnej realizowanej w drodze partnerstwa publiczno- prywatnego. Zwrócono uwagę na dwa aspekty partnerstwa związane z ryzykiem. Po pierwsze podkreślono, że ta forma współpracy wiąże się z transferem ryzyka gminy na podmiot prywatny. Po drugie wskazano, że w wyniku przystąpienia przez gminę do partnerstwa publiczno- prywatnego powstają nowe obszary ryzyka, dotąd niewystępujące (bez współpracy tego rodzaju) lub przybierające odmienny charakter. Proporcje podziału ryzyka inwestycji komunalnych między partnerów uzależnione są od formy partnerstwa. Wraz z wkraczaniem strony prywatnej w coraz szersze aspekty związane z całym cyklem życia projektu inwestycyjnego, coraz to różne obszary ryzyka zostają przekazane przez podmiot publiczny. I tak w ślad za przekazywaną odpowiedzialnością, transferowane ryzyko dotyczy prac projektowych, budowlanych, związanych z pozyskaniem źródeł finansowania inwestycji i jej modernizacji, jak również świadczeniem usług na podstawie powstałej infrastruktury. Jednocześnie z nawiązaniem tak ścisłej współpracy i włączeniem podmiotu prywatnego w sferę usług publicznych powstaje w gminie nowe ryzyko. Ma ono tę cechę charakterystyczną, że można go w większości uniknąć, dbając o poprawne przeprowadzenie procedur przetargowych i odpowiednie sformułowanie treści kontraktu zawiązującego współpracę w formie partnerstwa publiczno-prywatnego. Należy w szczególności wymienić ryzyko: utraty publicznej kontroli nad przedsięwzięciem, społecznej krytyki obydwu partnerów, wykluczenia z kręgu konsumentów określonych grup społecznych, braku solidności partnera prywatnego, obniżenia jakości świadczonych usług, utraty miejsc pracy przez dotychczasowych pracowników, występowania problemów natury prawnej, przerwania ciągłości dostaw, utraty przez samorząd własnych kadr i zdolności do samodzielnej działalności w zakresie usług powierzonych partnerowi prywatnemu.
Procesy globalizacji spowodowały zwiększenie liczby transakcji zawieranych przez fundusze private equity poza granicami ich macierzystego kraju. Ekspansja międzynarodowa funduszy PE jest również widoczna w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Identyfikacja różnic w strategiach inwestycyjnych funduszy private equity w tych krajach oraz stosowanych metod minimalizacji ryzyka jest głównym celem niniejszego opracowania.
W opracowaniu przedstawiono miary ryzyka inwestycyjnego: zmienności, wrażliwości i zagrożenia. Miary te zostały wykorzystane do oszacowania ryzyka inwestycyjnego akcji branży spożywczej, notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Zidentyfikowano spółki o najwyższym i najniższym poziomie ryzyka inwestycyjnego.
Procesy globalizacyjne i związany z tym wzrost zmienności cenowej, który potęgowany jest kryzysem gospodarczym wskazuje na zasadność stosowania metod zarządzania różnymi rodzajami ryzyk. Omówiono problem opcji, jako instrumentu zabezpieczania kursu walut w transakcjach dokonywanych przez przedsiębiorstwa agrobiznesu. Wskazano też na wpływ opcji walutowych oferowanych przez niektóre banki na sytuację ekonomiczną firm korzystających z tego instrumentu.