W artykule przedstawiono przykład projektowania wzmocnienia podłoża organicznego drogi ekspresowej metodą etapowej realizacji nasypu z przeciążeniem z zastosowaniem drenażu pionowego i geowłókniny. W podłożu nasypu drogowego występują grunty organiczne (torf, gytia) o miąższości 4,5 m. W analizie stateczności i prognozie konsolidacji wykorzystano parametry geotechniczne określone na podstawie badań in situ i badań laboratoryjnych. Obliczenia przeprowadzono z wykorzystaniem programów GeoSlope i Plaxis, określając bezpieczne wysokości poszczególnych etapów budowy nasypu i czas potrzebny do konsolidacji podłoża. Wyniki analizy numerycznej wykazały strefy nierównomiernych osiadań wymagających dodatkowego wzmocnienia korpusu i skarp nasypu. Zróżnicowanie właściwości podłoża organicznego oraz różna lokalizacja projektowanego nasypu w stosunku do nasypu istniejącego wskazują na konieczność zainstalowania aparatury kontrolnopomiarowej do pomiarów pionowych i poziomych przemieszczeń oraz ciśnień wody w porach.
W pracy podjęto próbę zastosowania georadaru do badań nasypów drogowych dla wybranego fragmentu autostrady A4 w rejonie Łańcuta. Celem wzmocnienia słabonośnego podłoża gruntowego pod autostradą zastosowano warstwy zagęszczonego tłucznia, określanego w normach branżowych jako „materac”. Projekt budowlany obejmował założenia techniczne dotyczące położenie 50-centymetrowej warstwy podbudowy z tłucznia. Na etapie terenowej realizacji projektu, tłuczeń był wgniatany w grunt rodzimy. W konsekwencji niekorzystne warunki geotechniczne spowodowały zwiększone jego zużycie o około 30%, co spowodowało wzrost kosztów budowy fragmentu autostrady. Na materacu z tłucznia ułożono warstwę nasypu o miąższości od 1,0 do 3,0 m. Weryfikacja zwiększonych kosztów budowy wymagała inwentaryzacji wybranych zakresów powierzchniowych „materaca”. Prezentowane w pracy badania dotyczą określenia parametrów podłoża gruntowego pozwalających na pomiary konstrukcji nasypów drogowych z zastosowaniem aparatury georadarowej. Prace badawcze wykonano na odcinku autostrady A4. Dotyczyły pomiaru grubości warstwy tłucznia wzmacniającej podłoże rodzime.
Prawo nakłada obowiązek sprawdzenia stateczności nasypów komunikacyjnych wyższych niż 3,0 m [Rozporządzenie 2012]. Efektywną kosztowo metodą wzmacniania nasypów o niewystarczającej stateczności jest zbrojenie z geosiatek. Narzucony Rozporządzeniem Ministra [1999] sposób sprawdzania stateczności metodą globalnego współczynnika bezpieczeństwa jest niezgodny z obowiązującą polską normą Eurokod 7. Projektowanie geotechniczne [PN-EN 1997-1:2008]. W artykule przedstawiono sposób obliczenia stateczności nasypu metodą częściowych współczynników bezpieczeństwa oraz doboru wartości parametrów obliczeniowych i zbrojenia z georusztów dla nasypu komunikacyjnego zaprojektowanego zgodnie z PN-EN EC-7, a także sposób wyznaczania częściowych współczynników redukcyjnych i wymaganej wytrzymałości długoterminowej zbrojenia geosyntetycznego. W części obliczeniowej porównano wyniki obliczeń stateczności nasypu przeprowadzone zgodnie z Rozporządzeniem [1999] oraz Eurokodem 7 [PN-EN 1997-1:2008]. Wyznaczono potencjalne mechanizmy zniszczenia metodą Bishopa w stanie granicznym nośności, w różnej kombinacji współczynników częściowych (DA-1, DA-3) i porównano uzyskane wyniki.
W 2013 roku pod nasypem w pobliżu obiektu mostowego w ciągu drogi ekspresowej zainstalowano monitoring konstrukcji posadowienia nasypu. Głównym celem poznawczym monitoringu była obserwacja zaprojektowanego i wykonanego przez Keller Polska sposobu posadowienia nasypu drogowego w postaci kolumn przemieszczeniowych CSC® (Controlled Stiffness Columns) z warstwą transmisyjną i siatką stalową. W ramach systemu monitoringu zaprojektowano pomiary osiadania nasypu, odkształceń i przemieszczeń siatki stalowej, nacisków pionowych na kolumny i grunt, sił w kolumnach oraz przemieszczeń poziomych skrajnych kolumn i gruntu między kolumnami na krawędzi nasypu. Mimo problemów podczas instalacji i utrzymania sprawności systemu pomiarowego udało się prowadzić monitoring przez ponad 4 lata. W artykule, oprócz szczegółowych wyników monitoringu, autorzy przedstawili wsteczną analizę MES zachowania się konstrukcji posadowienia nasypu na podstawie uzyskanych danych z długookresowego pomiaru, pozwalającą na weryfikację doboru odpowiednich modeli konstytutywnych i metodyki obliczeń konstrukcji tego typu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.