W pracy przedstawiono ocenę wartości odżywczej ośmiu diet odchudzających propagowanych na łamach czasopism kobiecych. Większość ocenianych diet była nieprawidłowo zestawiona. Najczęściej obserwowano niedobór żelaza, miedzi, cynku, magnezu i wapnia oraz witaminy B1, B2 C i E, przy czym najkorzystniej wypadła dieta 1000 kalorii.
Celem pracy była ocena diet popularyzowanych w prasie kobiecej. Do badań wybrano 12 diet z czasopism publikowanych w latach 2004 - 2005. Ocena jakościowo-ilościowa przeprowadzona metodą Papkina wykazała nieprawidłowości wynikające z niewystarczającej zawartości w ocenianych dietach produktów będących źródłem węglowodanów złożonych oraz wapnia. W połowie analizowanych diet zawartość dostarczanej energii odbiegała od wartości zalecanych.
Celem rozważań jest identyfikacja dotychczasowych ustaleń na temat współtworzenia wartości z klientami oraz potencjalnie występujących luk w tej dziedzinie. Cel ten został zrealizowany dzięki przeprowadzeniu systematycznej analizy jakościowej i ilościowej literatury przedmiotu metodą lejka paradygmatu. Na jej podstawie można wnioskować, że obszar badawczy mimo początkowego wzrostu zainteresowania przeżywa swego rodzaju kryzys. Koncepcja współtworzenia wartości nie doczekała się wielu prac empirycznych prowadzonych na dużych próbach, czy też metodycznych wprowadzających zupełnie nowe metody analiz. Wiele z prac teoretycznych to próby stworzenia modeli, które nie były później weryfikowane empirycznie. Autorzy wskazują na najistotniejsze publikacje w analizowanym obszarze oraz możliwe dalsze kierunki badań. Artykuł ma charakter badawczy, jest również przeglądem literatury.