W latach 1993-1995 w statycznym doświadczeniu na glebie V klasy, kompleksu 6. żytniego słabego, badano efektywność regenerującą łubinu żółtego jako przedplonu zbóż. Ze zbóż uprawiano: pszenżyto ozime odmiany Malno, żyto ozime odmiany Dańkowskie Złote, jęczmień jary odmiany Lot, mieszankę jarą - jęczmień odmiany Lot z owsem odmiany Komes. Łubin żółty jako roślina regenerująca zwiększał średnie plony ziarna zbóż o 11%. Największą efektywność plonotwórczą stwierdzono u pszenżyta ozimego (20%), mniejszą u żyta ozimego (9,3%), i jęczmienia jarego (9,8%), a najmniejszą u mieszanki zbożowej (6,8%). W warunkach niedoboru opadów w okresie wegetacji 1994 roku, łubin jako przedplon zbóż zwiększał średni plon ziarna o 28,3%, łagodząc skutki suszy.
W opracowaniu wykorzystano wybrane wyniki uzyskane w trzech statycznych doświadczeniach płodozmianowych: ZD Błonie-Topola w latach 1972-1999 i ZD Żelisławki w latach 1975-1991 zlokalizowanych na kompleksie pszennym dobrym oraz w ZD Grabów na kompleksie żytnim bardzo dobrym w latach 1970-1999. Oceniono w nich regenerujące oddziaływanie owsa dla pszenicy ozimej, w porównaniu z roślinami strączkowymi, w warunkach długotrwałego stosowania płodozmianów zbożowych. Stwierdzono zbliżone trendy zmian plonu ziarna pszenicy ozimej po owsie i po roślinach strączkowych, co wskazuje, że również w warunkach długotrwałego stosowania płodozmianów zbożowych owies zachowuje swe regenerujące oddziaływanie. Dowodzą tego badania nad porażeniem pszenicy ozimej przez patogeny powodujące choroby podstawy źdźbła - Gaeumannomyces graminis i Pseudocercosporella herpotrichoides. Stwierdzono bowiem zbliżony stopień porażenia zarówno w stanowisku po ziemniaku w płodozmianie z 50% udziałem roślin kłosowych jak i po owsie w zmianowaniu złożonym z samych zbóż. Owies nawożony obornikiem posiada zatem podobną wartość przedplonową dla pszenicy ozimej jak groch, pod który także zastosowano ten nawóz, natomiast po owsie wysiewanym w dalszych latach po wniesieniu obornika, uzyskuje się plony pszenicy niższe, już o około 10% niż po grochu. W warunkach gleb ciężkich należy oczekiwać istotnie niższych plonów pszenicy po owsie niż po bobiku.