W artykule poruszono problem kształtowania lokalnego ładu przestrzennego na podstawie zapisów decyzji o warunkach zabudowy. Analizą objęto 10 obiektów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zlokalizowanych w gminie miejsko-wiejskiej Kałuszyn. Ocenę oparto na autorskiej metodzie opracowanej na podstawie opinii ekspertów i wskaźników ładu przestrzennego z literatury.
W pracy dokonano oceny stanu technicznego 70 sieci wodociągowych zlokalizowanych na terenach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich w województwie małopolskim i podkarpackim. Z uwagi na duże zróżnicowanie wodociągów pod względem wielkości, podzielono je na pięć grup w zależności od liczby mieszkańców obsługiwanych przez wodociąg. Na podstawie danych na koniec 2009 r., pochodzących z dokumentacji eksploatacyjnych poszczególnych wodociągów, dokonano charakterystyki wieku i struktury materiałowej sieci wodociągowych, a następnie oceny ich stanu technicznego. W analizie poszczególnych wskaźników sieci wodociągowych, uwzględniono ich podział strukturalny tzn. analizowano przewody tranzytowe i magistralne, przewody rozdzielcze oraz przyłącza wodociągowe. Dodatkowym elementem analizy było zbadanie struktury uszkodzeń przewodów. Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono, iż w strukturze wiekowej sieci wodociągowych dominowały przewody w wieku do 25 lat, co po uwzględnieniu materiału z którego zostały wykonane pozwala stwierdzić, że w większości przypadków znajdowały się one na półmetku okresu trwałości technicznej. Analizowane sieci wodociągowe w zdecydowanej większości wybudowano z tworzyw termoplastycznych oraz w znacznie mniejszym procencie ze stali. W strukturze materiałowej przewodów, z kilkuprocentowym udziałem występowało również żeliwo i azbestocement. Intensywność uszkodzeń przewodów wodociągowych w woj. podkarpackim, w większości przypadków była nieco niższa niż w woj. małopolskim, co świadczy o lepszym ich stanie technicznym. Średnia intensywność uszkodzeń poszczególnych rodzajów przewodów wodociągowych w woj. podkarpackim, w przeciwieństwie do woj. małopolskiego, kształtowała się na podobnym poziomie jak obliczona dla małych wodociągów średnia krajowa. Awaryjność analizowanych przewodów (z wyjątkiem tranzytowych i magistralnych w woj. małopolskim), spełniała wymagania standardów europejskich Występuje ścisła zależność pomiędzy rodzajem uszkodzeń przewodów a ich strukturą materiałową. Przewody tranzytowe, magistralne i rozdzielcze zbudowane głównie z tworzyw termoplastycznych najbardziej podatne były na pęknięcia i złamania, natomiast przyłącza wodociągowe (w dużym procencie stalowe) na uszkodzenia korozyjne.
Próby analizowania rynków nieruchomości klasycznymi metodami wymuszają zawężanie obszaru badań oraz standaryzację zmiennych, co między innymi ogranicza zasięg terytorialny. W artykule przedstawiono segmentację rynku nieruchomości położonych na terenach wybranych gmin miejsko-wiejskich, które celowo tak dobrano, aby nie stanowiły jednorodnego aglomeracji. W tym celu wybrano model drzew regresyjnych (C&RT), który pozwala łączyć atrybuty jakościowe i ilościowe, a co za tym idzie włączyć cechy dotychczas pomijane, bez konieczności przypisywania im wartości liczbowych. W efekcie powstał schemat, który pozwala ocenić wartość ceny transakcyjnej nieruchomości gruntowej włączając takiej atrybuty, jak: „Gmina”, czy „Miejscowość”.
Rozwój społeczno-gospodarczy jest najszerszym pojęciem obejmującym ogólnie tendencję rozwojową danego kraju, regionu czy jednostki terytorialnej. W pracy podjęto próbę obliczenia przy wykorzystaniu tzw. metody unitaryzacji zerowanej poziomu rozwoju gmin wiejskich i miejsko-wiejskich w województwie małopolskim. Wybrano 10 jednorodnych dla wszystkich gmin cech diagnostycznych charakteryzujących gospodarkę i miejscową społeczność. Jak dowodzą wyniki obliczeń, dysproporcje rozwoju społeczno-gospodarczego w województwie małopolskim są dość znaczące, szczególnie w zakresie rozwoju gospodarczego. Potwierdza się dość znana opinia o słabiej rozwiniętej wschodniej części województwa i silniejszej gospodarczo zachodniej części. Rozwój społeczny jest bardziej terytorialnie zróżnicowany, jednak skala tego zróżnicowania jest znacznie niższa. W podsumowaniu nawiązano do badań innych autorów, dowodzących o procesach polaryzacji przestrzennej, tj. rosnących różnicach rozwojowych pomiędzy obszarami bogatymi lub bogacącymi się i obszarami biednymi. Obszary bogate rozwijają się dzięki wykorzystaniu swojego potencjału i koniunktury gospodarczej, natomiast obszary biedy (zwane również „obszarami problemowymi”) z różnych przyczyn pozostają w zastoju.
Celem przeprowadzonych badań była analiza przemian funkcjonalnych gmin wiejskich i miejsko- wiejskich Sudetów. W pracy wskazano funkcje gmin w 1996 i 2005 r., przy zastosowaniu kryterium delimitacji uwzględniającego strukturę gospodarki, stopień uprzemysłowienia oraz stopień zagospodarowania turystycznego. Uwzględnienie walorów krajobrazowo-wypoczynkowych przy delimitacji typów gmin w zależności od struktury gospodarki i stopnia uprzemysłowienia pozwoliło wyróżnić osiem typów gmin, przy uwypukleniu funkcji, które pełnią. Przeprowadzone badania dowiodły, że w 2005 r. w Sudetach praktycznie nie występowały gminy rolnicze, co związane jest z niską jakością rolniczej przestrzeni produkcyjnej gleb obszarów górskich Sudetów. Można powiedzieć, że zmiany zachodzą w pozytywnym kierunku, a gminy o dominującej funkcji rolniczej w 1996 r. zmieniły się pod względem funkcjonalnym w gminy przemysłowe w 2005 r. Są to gminy: Jeżów Sudecki, Stara Kamienica i Kłodzko. Transformacja ustrojowa dokonana w Polsce na początku 1990 r., doprowadziła do załamania wielu gałęzi przemysłu, co szczególnie dotkliwie odczuły gminy Sudeckie. Te skutki przemian gospodarczych odnotowano w badaniach dotyczących typów gmin w 1996 r. W owym czasie 6 gmin pozostawało prawie bez przemysłu i bez rolnictwa, nie zagospodarowanych turystycznie, a w 2005 r. (poza gm. Stare Bogaczowice), gminy te tworzyły grupę gmin uprzemysłowionych. Porównanie typów gmin w wybranych latach pozwoliło stwierdzić, że zachodzące przemiany funkcjonalne w gminach wiejskich i miejsko – wiejskich rejonu Sudetów świadczą o poprawie ich sytuacji gospodarczej.
Artykuł przedstawia stan informacji na temat planowania i zagospodarowania przestrzennego w elektronicznych źródłach informacyjnych (BIP oraz ogólne strony internetowe) wszystkich gmin województwa mazowieckiego w drugiej połowie 2007 r.
W artykule zaprezentowano pozaprzyrodnicze uwarunkowania renty położenia obszarów wiejskich Pomorza Środkowego. Aby ocenić poziom renty położenia, posłużono się metodą syntetycznego miernika rozwoju Hellwiga. W wyniku analizy badany region podzielono na cztery klasy obrazujące zróżnicowanie poziomu uwarunkowań pozaprzyrodniczych.