Badania przeprowadzono na glebie bielicowej, której poziom akumulacyjny nawieziono następującymi dawkami osadu ścieków komunalno-przemysłowych: 30, 75, 150, 300 i 600 Mg∙ha-1. Po upływie 4 tygodni glebę obsadzono wierzbą wiciową Salix viminalis L. Przez okres 5 lat oraz w 9. roku pod koniec każdego okresu wegetacyjnego w glebie z poziomu Ap oraz z głębokości 20-40 cm wykonywano 2 rodzaje fitotestu z udziałem Lepidium sativum L., jako rośliny testowej. Jeden z nich wykonano bezpośrednio w próbkach gleby pobranych z ww. kombinacji. Obejmował on pomiar siły kiełkowania nasion oraz indeksu wzrostu ww. rośliny w glebie. Drugi fitotest przeprowadzono z wodnymi wyciągami glebowymi i zbadano ich wpływ na siłę kiełkowania nasion oraz przyrost długości korzenia po upływie 2, a następnie 4 dni. Uzyskane wyniki wykazały, że zastosowany jednorazowo osad ściekowy wywołał zmiany w analizowanych parametrach rośliny testowej. Zmiany te występowały w ciągu całego okresu badawczego z różnym nasileniem. W poziomie Ap proces kiełkowania nasion w glebie podlegał stymulacji w obiektach z wyższymi dawkami osadu, ale jedynie w drugim roku. W glebie z głębokości 20-40 cm wystąpiło w okresie tym hamowanie kiełkowania, ale tylko pod wpływem 75 i 150 Mg osadu na hektar. W początkowych latach doświadczenia indeks wzrostu osiągał wyższe wartości zarówno w glebie wierzchniej warstwy, jak i głębiej położonej. Natomiast w 9. roku badań stwierdzono obniżenie jego poziomu. Wyciągi glebowe z kombinacji zawierających osad ściekowy nie wywarły wpływu na proces kiełkowania nasion. Jedynie w 2. roku liczba wykiełkowanych nasion wzrosła w niewielkim stopniu w poziomie Ap. Przyrost korzenia, mierzony po upływie 2 jak i 4 dni, podlegał przez prawie cały okres badań na ogół hamowaniu w obiektach z wyższymi dawkami osadu. Oddziaływanie to silniej wystąpiło pod wpływem wyciągów glebowych z poziomu Ap.
W doświadczeniu polowym badano zmiany wodno - powietrznych właściwości gleby bielicowej wytworzonej z piasku wywołane wprowadzeniem do warstwy orno-próchnicznej osadu ściekowego. Zastosowano pięć dawek (1%, 2,5%, 5%, 10% i 20% s.m.) osadu, a jako obiekty kontrolne przyjęto glebę bez dodatków oraz glebę nawożoną obornikiem (w dawce 30 Mg /ha). Wprowadzenie do gleby osadu ściekowego, szczególnie w dawce 20% s.m. spowodowało znaczną poprawę jej wodno-powietrznych właściwości. Zwiększyła się retencyjność gleby przy jednoczesnym zapewnieniu korzystnych warunków do wymiany gazowej.