Zastosowano dwa różne materiały na powierzchnie robocze skrzydeł odkładnic: metal (stal) i tworzywo (uretan). Jako zmienne warunki eksploatacyjne przyjęto: dwie różne wilgotności gleby średnio zwięzłej, szerokość skib i głębokość orki oraz prędkość roboczą pługa. Badania przeprowadzono w naturalnych warunkach eksploatacyjnych na 4-skibowym lemieszowym pługu zagonowym. Energochłonność opisano wskaźnikami jednostkowymi: oporem orki w postaci oporu roboczego pługa odniesionego do przekroju skib i zużyciem efektywnym paliwa odniesionym do objętości przerzuconej gleby. Stwierdzono istotne skorelowanie jednostkowego oporu orki z jednostkowym zużyciem paliwa. Na podstawie uogólnienia estymowanym równaniem regresyjnym empirycznych wyników jednostkowego oporu stwierdzono, że największe zmniejszenie energochłonności orki występuje dla korpusów ze skrzydłami z tworzywa podczas pracy w warunkach: maksymalnej prędkości orki V i przy maksymalnym stosunku ø szerokości skiby do głębokości orki. W porównaniu do oporu jednostkowego orki korpusami całkowicie metalowymi zmniejszenie to wynosi w postaci względnej od 22% na glebie mniej wilgotnej (przy W₁ = 10,7%) do 30% na glebie bardziej wilgotnej (W₂ = 14,5%). Spowodowane jest zmniejszaniem się współczynnika oporu dynamicznego orki ε wraz ze wzrostem stosunku Ø.