W doświadczeniu szklarniowym przeprowadzonym w 1999 roku określono wpływ wprowadzenia do gleby suchej masy pędów nadziemnych i korzeni bobiku, grochu polnego, łubinu żółtego, wyki siewnej, owsa, gryki, gorczycy białej i rzepaku ozimego na wzrost pędów nadziemnych (liczba, wysokość i sucha masa) perzu właściwego. Wymieszanie gleby z suchą masą wymienionych roślin uprawnych (w ilości 20, 40, 60 g na 550 g gleby) prowadziło do zmniejszenia liczby pędów perzu właściwego o 4,1-38,1%. Wysokość i sucha masa chwastu była niższa po dodaniu do gleby pędów nadziemnych owsa i największej ilości wyki siewnej (o 18,0-60,7%) oraz korzeni rzepaku ozimego i gryki (o 21,6-60,7%). Wprowadzenie do gleby pędów i korzeni pozostałych roślin uprawnych stymulowało wzrost perzu właściwego, szczególnie zaś po dodaniu najmniejszych ilości pędów bobiku, grochu polnego, łubinu żółtego, wyki jarej, gorczycy białej, rzepaku ozimego oraz korzeni wyki jarej i łubinu żółtego. Uzyskane wyniki mogą być wykorzystane w integrowanych programach ograniczania zachwaszczenia perzem właściwym.