Głównym celem pracy była ocena stanu nowych zadrzewień wykonanych przy drodze ekspresowej S7 miedzy Jedlińskiem a Grójcem. Istnieje wiele przykładów na to, że nasadzenia nowych drzew przy drogach nie spełniają współczesnych wymagań i wyglądają źle lub przepadają w krótkim czasie od posadzenia. Jest to przyczyną dużych strat publicznych środków oraz ogromnych, niewycenionych strat dla środowiska i krajobrazu. Wyniki przeprowadzonych obserwacji dotyczącej oceny stanu drzew posadzonych wzdłuż drogi S7 pomiędzy Jedlińskiem a Grójcem pokazały, że prawie 50% drzew przepadło w ciągu 2-3 lat od posadzenia. Całkowita liczba posadzonych drzew należących do 8 gatunków wyniosła 1775 szt. z tego 887 roślin wypadło z różnych przyczyn. To spowodowało straty na poziomie 134 tys. zł dla tego odcinka drogi. Całkowita wartość nasadzeń drzew przy S7 oszacowana była na 287 tys. zł, w tym wartość zakupu samych drzew wyniosła 169 tys. zł.
Verifi cation of diaphragm walls stability in S8 motorway. This paper presents an example of using diaphragm walls as retaining structures, which constitutes the security excavation for the motorway S8. The design differs from the methods used for retaining walls or classic piling. An analysis of the stability of the deep trench along the motorway S8 – “Armia Krajowa” in Warsaw was carried out. We used the method of calculation proposed in the Polish Standards of practice and according to Eurocode 7. Taking into account the successive phases of the investment, we estimated the internal forces which occur in diaphragm walls.
Przejścia dla zwierząt są kosztownymi obiektami minimalizującym wpływ inwestycji liniowej na środowisko przyrodnicze. Celowa jest więc kontrola funkcjonalności oddawanych do użytku ekoduktów. Monitoring ma na celu kontrolę, czy zastosowane rozwiązania techniczne i biologiczne zostały przez zwierzęta zaakceptowane. Celem niniejszej pracy była ocena funkcjonalności napowietrznych drogowych przejść dla nietoperzy wybudowanych w okolicach skrzyżowania drogi S3 z autostradą A6. Badania prowadzono na podstawie bezpośrednich obserwacji przelotów przez bramowe napowietrzne przejścia oraz na odcinkach referencyjnych. Badania wykazały, że powstała trasa S-3 zakłóciła przebieg pierwotnych szlaków migracyjnych nietoperzy. Przeloty nietoperzy na wysokościach kolizyjnych, tzn. poniżej 4 m nad niweletą drogi stanowią około 20% wszystkich przelotów odbywających się poza przejściami bramowymi. O skuteczności naprowadzania nietoperzy na bramownice decyduje wiele czynników np. parametry zasadzonych drzew, obniżenie niwelety w stosunku rzędnych terenu, lokalizacja zrębów w drzewostanach w sąsiedztwie drogi. Przejście bramowe o opisanej konstrukcji jest wykorzystywane przez nietoperze, niemniej należy podnosić funkcjonalność tych obiektów zarówno metodami technicznymi (zwiększenie szerokości bramownic, obniżanie niwelety nawierzchnijezdni w stosunku do terenu na odcinkach kolidujących z trasami migracyjnymi nietoperzy) jak i biologicznymi (właściwie wykonane nasadzenia i odpowiednio ukierunkowane strefy ekotonowe drzewostanów).
W artykule przedstawiono przykład projektowania wzmocnienia podłoża organicznego drogi ekspresowej metodą etapowej realizacji nasypu z przeciążeniem z zastosowaniem drenażu pionowego i geowłókniny. W podłożu nasypu drogowego występują grunty organiczne (torf, gytia) o miąższości 4,5 m. W analizie stateczności i prognozie konsolidacji wykorzystano parametry geotechniczne określone na podstawie badań in situ i badań laboratoryjnych. Obliczenia przeprowadzono z wykorzystaniem programów GeoSlope i Plaxis, określając bezpieczne wysokości poszczególnych etapów budowy nasypu i czas potrzebny do konsolidacji podłoża. Wyniki analizy numerycznej wykazały strefy nierównomiernych osiadań wymagających dodatkowego wzmocnienia korpusu i skarp nasypu. Zróżnicowanie właściwości podłoża organicznego oraz różna lokalizacja projektowanego nasypu w stosunku do nasypu istniejącego wskazują na konieczność zainstalowania aparatury kontrolnopomiarowej do pomiarów pionowych i poziomych przemieszczeń oraz ciśnień wody w porach.
W pracy podjęto próbę oceny wpływu składowania w pobliżu lokalnych cieków mas ziemnych powstałych podczas budowy trasy ekspresowej S7 na zamulenie zbiornika wodnego w Suchedniowie. Na podstawie bezpośrednich pomiarów terenowych stwierdzono, że ilość materiału odłożonego w zbiorniku w latach 2009–2011 wyniosła około 7,8 tys. m3. W normalnych warunkach eksploatacji średniorocznie w zbiorniku zatrzymywanych jest ok. 2,44 tys. m3. Dodatkowa ilość materiału trafiającego do zbiornika znacznie zwiększa tempo jego zamulania. Ponadto nastąpiła również częściowa utrata funkcji rekreacyjnej, jaką pełnił zbiornik. Drobny materiał ilasty sedymentowany w dużych ilościach w czaszy zbiornika, w części przeznaczonej na użytek Ośrodka Sportu i Rekreacji (przystań, plaża), uniemożliwił otwarcie kąpieliska w sezonie 2010 oraz utrudnił korzystanie ze sprzętu pływającego.