Starzenie rozpoczyna się na poziomie molekularnym. Aktualna teoria starzenia zakłada, że jest to proces wieloczynnikowy, którego skutkiem jest nagromadzenie uszkodzeń w cząsteczkach białek, lipidów i kwasów nukleinowych i zaburzenie ich funkcji. Przebieg starzenia jest regulowany przez wiele czynników, które można podzielić na czynniki genetyczne oraz poza genetyczne (głównie środowiskowe). Ponieważ genomy i środowiska każdego człowieka są różne, dlatego ludzie nie starzeją się w tym samym tempie. Co więcej, różne narządy tej samej osoby mają nieco inne tempo starzenia.
Wyniki Badania Siedmiu Krajów wykazały, że dieta śródziemnomorska jest efektywna w profilaktyce choroby niedokrwiennej serca (ChNS). Natomiast badanie z Lyon (Lyon Diet Heart Study) zastosowane we wtórnej profilaktyce, miało na celu zbadanie, czy dieta śródziemnomorska, w porównaniu z dietą zalecaną po zawale serca, może zmniejszyć liczbę ponownych zawałów serca. 302 pacjentów zaliczonych do grupy eksperymentalnej uzyskało poradę dietetyczną, w jaki sposób mają zaadaptować dietę śródziemnomorską. 303 pacjentów zaliczonych do grupy kontrolnej nie uzyskało zaleceń dietetycznych od badaczy. Uzyskali jedynie sugestie stosowania zdrowej diety, takie jakie generalnie zalecają dietetycy w szpitalu lub prowadzący pacjentów lekarze. Pacjenci z grupy eksperymentalnej zmniejszyli spożycie tłuszczu ogółem, tłuszczów nasyconych i cholesterolu. Natomiast dieta pacjentów z grupy kontrolnej po 27 miesiącach trwania eksperymentu w dalszym ciągu zawierała za dużo tłuszczu ogółem, tłuszczu nasyconego i cholesterolu. Po 27 miesiącach, u pacjentów stosujących dietę śródziemnomorską w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej, nastąpiło znaczne (powyżej 70%) zmniejszenie liczby ponownych zawałów, pozostałych incydentów sercowych i całkowitej umieralności. Badanie to wykazało również, że zaadaptowanie diety śródziemnomorskiej nie jest bardzo trudne.
Celem pracy była analiza i ocena działań podejmowanych w ramach polityki wyżywienia w krajach skandynawskich. Do najważniejszych jej elementów, inicjowanych i wdrażanych w Szwecji, Danii, Finlandii, Norwegii i Islandii należą: programy promujące właściwą dietę i zdrowy styl życia, strategie zapewniania bezpieczeństwa żywnościowego wszystkim mieszkańcom oraz monitoring trendów spożycia w różnych grupach ludności. W państwach nordyckich obowiązują wspólne normy żywieniowe (NNR), które zostały oficjalnie przyjęte w 1978 r. Pomimo, że we wszystkich krajach regionu istnieją obecnie tzw. programy działań w obszarze żywności i wyżywienia (Food and Nutrition Action Programmes) odnotowuje się ich malejącą skuteczność oraz słabsze zainteresowanie społeczeństwa i władz. Sytuacja ta jest związana m.in. z niedostatecznym wsparciem politycznym i finansowym polityki wyżywienia oraz brakiem odpowiedniej koordynacji między powołanymi do jej realizacji organami.
Podjęto próbę opracowania racji pokarmowej wykorzystującej zasady diety śródziemnomorskiej, stosując produkty i potrawy polskie. Stwierdzono możliwość stworzenia takiej racji pod warunkiem zmian w strukturze konsumpcji, tj. zwiększenia udziału produktów roślinnych kosztem zwierzęcych.
Wyniki Badania Siedmiu Krajów wykazały, że umieralność z powodu choroby niedokrwiennej serca w krajach śródziemnomorskich była 2-3 razy mniejsza niż w krajach Europy Płn. i USA. Umieralność z powodu choroby niedokrwiennej serca na Krecie była znacznie mniejsza niż w pozostałych krajach Europy Płd., 6 razy mniejsza niż w Finlandii oraz 4 razy mniejsza niż w USA i Holandii. Mieszkańcy Krety wykazywali się także najwyższą w Europie długością życia. Jest to zasługa głównie kreteńskiej diety, która przed rokiem 1960 reprezentowała tradycyjną dietę grecką. W artykule omówiono składniki diety greckiej i ich pozytywne właściwości. Greckie Ministerstwo Zdrowia opracowało i popularyzuje Piramidę Diety Śródziemnomorskiej, a właściwie jej grecką wersję. Tradycyjną grecką dietę należy propagować w Polsce (z użyciem polskich produktów spożywczych).