Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 12

Liczba wyników na stronie
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników

Wyniki wyszukiwania

Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  dane wieloletnie
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
W pracy dokonano analizy dat pojawu i czasu trwania termicznych pór roku na obszarze Polski północno-wschodniej. W trzydziestoleciu 1971-2000 termiczne przedwiośnie, wiosna i lato najwcześniej pojawiały się w zachodniej części rozpatrywanego obszaru. Natomiast daty początku jesieni, przedzimia i zimy były przeciętnie najwcześniejsze na wschodzie. Termiczne przedwiośnie, wiosna, lato oraz przedzimie najdłużej utrzymywały się w zachodnich częściach analizowanego obszaru. Zima trwała najdłużej na wschodzie regionu (aż 90 dni), a najkrócej (50 dni) na jego zachodnich krańcach. Termiczne pory roku w analizowanym trzydziestoleciu nie wykazywały statystycznie istotnych tendencji do skracania ani wydłużania.
W pracy przedstawiono wyniki inwentaryzacji gniazd bociana białego na Ziemi Łowickiej w latach 1994–2013. Jej celem była ocena zmian liczebności i sukcesu rozrodczego populacji lęgowej oraz sposobu gniazdowania w ciągu ostatnich 20 lat. Liczba par lęgowych na Ziemi Łowickiej w latach 1994–2013 wahała się w przedziale od 160 do 209 (x = 191,5; SD = 11,91), a zagęszczenie od 13,1 do 17,1 par/100 km2 (x = 15,67; SD = 0,98). Liczba wyprowadzonych młodych wahała się od 258 (1997 r.) do 535 (2004 r.) (x = 403,9; SD = 78,88). Udział par bez odchowanych młodych (%HPo) zmieniał się corocznie w zakresie od 13% (2004 r.) do 40,5% (1999 r.). Liczba bocianów przystępujących do lęgów w tym okresie nie wykazywała istotnego trendu zmian. Średnia liczba wyprowadzonych młodych w przeliczeniu na parę, która zajmowała gniazdo (JZa) oraz średnia liczby wyprowadzonych młodych na parę, która odniosła sukces lęgowy (JZm), zawierały się przedziałach odpowiednio 1,39–2,70 oraz 2,35–3,16. Średnie wartości obu parametrów dla całego dwudziestoletniego okresu wyniosły w przypadku JZa – 2,11 (SD = 0,37), a JZm – 2,75 (SD = 0,26) i również nie wykazywały istotnego trendu zmian. Wartość średniego wskaźnika reprodukcji (JZa = 2,11) wskazuje, że rozród populacji zasiedlającej Ziemię Łowicką, przy zrównoważonej emigracji i imigracji, jest wystarczający do samodzielnego utrzymania się. W trakcie trwania badań zaobserwowano stopniowy, szybki wzrost liczby gniazd na słupach elektrycznych, głównie kosztem udziału gniazd zakładanych na drzewach, choć na tle danych z Polski nawet w ostatnim roku badań – 2013 – udział gniazd na drzewach był stosunkowo wysoki – 49%
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.