Four crop species were used in the study: rye and wheat – monocots from the plant family of grasses, and lupines and clover – dicotyledonous plants from the family Fabaceae grown in hydroponics cultivation. Four weeks after the emergence the pH of the medium (pH = 4.5) was lowered and aluminium ions, at concentrations of 5, 10, 20, 40 and 100 mg dm–3 medium, were added in the form of AlCl3. In an alternative experiment, copper ions were added at concentrations of 20, 50 and 100 mg dm–3 medium as CuCl2. It turned out that the tested species (in particular rye) tolerated environmental pollution with aluminium better than with copper, despite the fact that the accumulation of aluminium in their tissues was much higher. The lowest resistance against copper and aluminium was noted for clover and wheat. Generally, the species (rye and lupine) which better tolerate the acidic medium also showed better resistance against environmental contamination with aluminium and copper. High indexes of tolerance for those plants are evidence for this thesis. Both analysed elements were mostly accumulated in the roots of plants and the translocation index for aluminium was much lower than that for copper.
Ample literature data indicate explicitly that the major source of alimentary infections induced by Campylobacter spp. is poultry meat and its products. The undertaken research was aimed at determining the level of contamination of turkey carcasses during selected stages of postslaughter processing. Analyses were conducted on 200 turkey carcasses that were examined in 10 experimental series. In each series, 5 carcasses were analyzed at the selected stages of processing, i.e.: after defeathering, evisceration, washing and chilling. Swabs were collected from each carcass from 20 cm2 skin surface at the area of neck, steak and wall of the body cavity. Out of 550 samples of swabs from the skin surface and wall of the body cavity, 385 isolates were classified as Campylobacter - positive, which constituted 70% of the samples. Out of 100 analyzed swabs collected from the carcasses after defeathering, 73 (73%) were found to contain Campylobacter species. In turn, the presence of this pathogen was confirmed in 122 (81.33%) out of 150 swabs collected from carcasses after evisceration, in 106 (70.66%) swabs collected after washing and in 84 (56%) swabs collected after chilling.
The paucity of standard engineered landfills in Nigeria has given rise to the proliferation of open waste dumpsites. The environment can be impacted by leachates from these dumpsites if not properly managed. This study assessed the characteristics of leachates from three open dumpsites in Warri Metropolis and its contamination potential using leachate pollution index (LPI). The dump sites had low pH with acidic level lower than the recommended limit. The calculated LPI values of the three sites ranges from 6.377 to 7.438. These values are low when compared to open dumpsites in other metropolitan areas of similar climatic conditions. The low value of LPI for leachate indicates relatively lower contaminant potential due to low concentrations of heavy metals, relatively young age of the landfill as well as low population and organic origin of the wastes. The calculated low LPI value does not in any way preclude the continuous monitoring of the dumpsites as the values recorded are just slightly below the threshold level. It is recommended that there should be an upgrade of all open dumpsites to a standard engineered landfill with a robust and effective monitoring put to curtail future release of deleterious materials from these dumpsites.
Określono wpływ metody grillowania na poziom zanieczyszczenia produktów mięsnych przez 15 WWA wytypowanych do badań przez Komitet Naukowy UE. W celu oszacowania wpływu rodzaju grilla na poziom zanieczyszczenia tych produktów przez WWA, zastosowano następujące typy grilla: gazowy, węglowy bez tacki i z tacką oraz elektryczny. Jakościowo-ilościowe oznaczenie WWA przeprowadzono przy użyciu wysokosprawnej chromatografii cieczowej z selektywnymi detektorami (HPLC-FLD/DAD). Najwyższy poziom zanieczyszczenia produktów mięsnych przez 15 WWA stwierdzono w wyniku użycia grilla węglowego bez tacki, natomiast najniższy poziom odnotowano przy zastosowaniu grilla elektrycznego. Obecność benzo[a]pirenu wykryto wyłącznie w kilku wariantach grillowanych produktów, jednakże poziom jego zawartości był niski. Ponadto wyniki badań wskazują na względnie niski poziom zawartości 15 ciężkich WWA.
Herbata jest jednym z najczęściej spożywanych napojów w świecie. Powszechnie uważa się, że picie herbaty może być korzystne dla zdrowia. Obecne w herbatach pozostałości pewnych zanieczyszczeń mogą mieć jednak niekorzystny wpływ na zdrowie. Główne zanieczyszczenia, to metale ciężkie, fluor, pestycydy, a nawet dioksyny. Posiadające dużą powierzchnię liście herbaty mogą zostać zanieczyszczone WWA obecnymi w atmosferze. Procesy przetwórcze mogą również wprowadzać WWA do gotowego produktu. Celem pracy było określenie stopnia zanieczyszczenia herbat czarnych, zielonych, czerwonych i białych przez WWA. W trakcie badań oznaczono zawartość 23 WWA, tj 16 WWA wg EPA oraz 15 wg EU w 18 gatunkach herbat i ich naparów. Procedura analityczna została oparta na ekstrakcji heksanem WWA z suszu w łaźni ultradźwiękowej oraz ekstrakcji cykloheksanem w układzie ciecz-ciecz z naparów. Całkowita zawartość 23 WWA wyniosła w suszu od 221,9 µg/kg do 2945,5 µg/kg, w tym 2,7 µg/kg do 63,1 µg/kg benzo[a]pirenu. Pod względem średniej zawartości WWA analizowane gatunki herbat można uporządkować w następującej kolejności: herbaty czarne < herbaty czerwone< herbaty zielone< herbaty białe. Najbardziej zanieczyszczony był jednak jeden z gatunków herbat czarnych, zarówno pod względem całkowitej zawartości 23 WWA jak i poziomu BaP. Do naparów przenikało średnio 12,6% WWA zawartych w suszu. Dominowały w naparach WWA o 2, 3 i 4pierścieniach, podczas gdy bardziej toksyczne związki występowały w śladowych ilościach. Stężenie 23 WWA i BaP w naparach mieściło się w granicach od 332,5 ng/dm3 do 2245,9 ng/dm3 i 0,35 ng/dm3 do 18,7 ng/dm3.
Celem pracy było określenie zawartości azotanów(V) i (III) oraz kadmu i ołowiu w świeżych korzeniach marchwi, pietruszki, selera oraz buraka i po sześciomiesięcznym przechowywaniu w kopcu ziemnym. Sześciomiesięczne przechowywanie warzyw wpłynęło na wzrost zawartości azotanów(III) i (V) w korzeniu pietruszki i selera, kadmu w korzeniu marchwi i buraka, a ołowiu w korzeniu marchwi i pietruszki.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.