Celem prowadzonych badań było określenie wybranych różnic w budowie układu pokarmowego i powłokowego u jenotów pochodzących z hodowli fermowej w stosunku do dziko żyjących, odłowionych w Polsce północno-wschodniej (po 16 sztuk w grupie, przy równym udziale płci). Wykazano, że odpowiednie żywienie i prowadzona przez wiele lat praca hodowlana doprowadziły do zróżnicowania tych dwóch populacji w wielu cechach metrycznych przewodu pokarmowego oraz układu powłokowego. W populacji jenotów dzikich w porównaniu do jenotów hodowlanych stwierdzono istotnie wyższy stosunek długości jelit do tułowia (5,779 i 6,063) oraz wysoko istotnie wyższy stosunek długości dwunastnicy do tułowia (0,637 i 1,202), co ma związek z rodzajem pobieranego pokarmu. Niedobory żywieniowe w zakresie białka, nienasyconych kwasów tłuszczowych czy mikro- i makroelementów w karmie wpłynęły na jakość okrywy włosowej jenotów dzikich, która charakteryzowała się niepełnym wykształceniem puchu i znacznym sfilcowaniem, sięgającym nawet do 70% powierzchni skóry.
The variability of metric characters of 7 examined species to the biting lice, typical for the pheasants, totalled 2-6% for imagines. In some species the coefficients of variability for the measurements of thorax and abdomen reached value of 10%. As a rule, the head dimensions as well as the total lenght of three species had the lowest (to 3%) variability. The nymphs were characterized by the higher coefficients of variability of all examined characters, though also the lowest (3-8%) values were noted for the head dimensions whereas the highest (to 19%) ones for abdomen width. Such high values are probably associated with extending of the abdomen which is slightly sclerotized in the nymphs.