Badania przemieszczania się zwietrzeliny prowadzono na erodowanym stoku w zlewni Mielnicy na obszarze Wzgórz Trzebnickich. Okresy, w których je prowadzono charakteryzowały się jednymi z najniższych rocznych sum opadów występujących na tym obszarze. Do badań koncentracji zwietrzeliny w spływach powierzchniowych i śródglebowych zastosowano metodę nefelometryczną. Analiza pojedynczych zdarzeń spływów na stoku wskazuje, że zwietrzelina przemieszcza się skokowo poprzez poszczególne podsystemy ku podnóżu stoku. Na wierzchowinie zasadnicza ilość zwietrzeliny (około 75%) przemieszczana jest wraz ze spływami śródglebowymi. Na zboczu (około 6%) i u podnóża stoku (około 5%) rola tych spływów w przekształcaniu stoku wyraźnie maleje. W okresie dwóch lat suchych z wierzchowiny zostało zmyte około 0,3 mm warstwy gleby, ze zbocza około 3,9 mm i z podnóża stoku ok. 4,2 mm.
Badania przemieszczania się fosforu prowadzono w zlewni Mielnicy na obszarze Wzgórz Trzebnickich. Okresy, w których je prowadzono to suche pod względem opadowym lata hydrologiczne 2003 i 2004. Na stoku objętym badaniami uprawiano kolejno buraki cukrowe i pszenicę ozimą. Koncentracje form fosforu związanego z cząstkami mineralnymi gleby i rozpuszczonych w wodzie określano w próbkach odpływu pobranych ze spływów powierzchniowych, śródglebowych i z cieku. Badania wykazały, że w latach suchych ten biogen generalnie przemieszcza się pod powierzchnią terenu wraz ze spływami hipodermicznymi. Formy rozpuszczone tego składnika przemieszczają się i odpływają ze środowiska stokowego i korytem cieku w prawie stałej koncentracji ok. 0,4 mg P·dm⁻³, ale nieco zróżnicowanej na stoku. Głównym nośnikiem fosforu są cząstki mineralne przemieszczającej się zwietrzeliny. Cząstki te zawarte zarówno w wodach spływów powierzchniowych i śródglebowych odprowadzały ze sobą fosfor w koncentracjach dochodzących do 41,4 mg P·dm⁻³, przy czym wyższe koncentracje stwierdzano dla spływów hipodermicznych. W trakcie uprawy pszenicy ozimej koncentracje form fosforu związanego ze zwietrzeliną były niższe niż przy uprawie buraków cukrowych.
Monitorowanie zmian wilgotności gleby umożliwia tworzenie baz danych, które wespół z innymi cechami środowiska glebowego służą później prognozowaniu zagrożeń erozyjnych. W artykule podjęto problem zmienności uwilgotnienia wierzchniej warstwy gleby gliniastej na stoku w kontekście modelowania procesów erozyjnych. Obliczone modelem EROSION 2D wielkości spływu powierzchniowego, koncentracji sedymentu, erozji netto znacznie różniły się przy założeniu różnych wartości wilgotności początkowej.
Celem badań była próba zastosowania modelu USLE do prognozowania erozji wodnej w skali zlewni dla obszaru Wzgórz Trzebnickich. Straty gleby były prognozowane dla czterech małych rolniczych zlewni pokrytych glebami lessowymi o powierzchniach: Mielnica M1 (340,72 ha), Mielnica M2 (377,85 ha), Mielnica M3 (281,41 ha) i Mielnica M4 (712,28 ha). Roczne straty glebowe w latach 1999-2000 wahały się od 251 do 434,4 Mg·km⁻². Stwierdzono, że roczne wartości wskaźników R i C mają mniejszy wpływ na ostateczne szacunki strat gleby według modelu niż ich dystrybucje roczne.
Results of application of geoinformatic analytical and modeling tool are presented in following paper. The analytical tool was developed for agricultural catchment of the Mielnica Stream, located on the eroded southern slopes of Trzebnica Hills in Low Silesia district. Land use changes scenarios had been studied there. The main goals were: designing soil erosion control system (basing on good agricultural practices and agri-environmental measures) as well as environmental impacts assessment. Decision Support System for erosion control management was developed on compilation of IUNG methodology and numerical catchment model. A scenario designing was carried out according to ecophysiographic studies as well as to soil cover analyses, meteorological and hydrological monitoring data. It occurred that further studies of economic and ownership aspects of proposed scenarios need to be provided both at farm and catchment scale.