Badania nad współpracą międzyorganizacyjną w zarządzaniu strategicznym pomijały dotychczas rolę uwarunkowań poznawczych oraz kontekstu społecznego decydenta. Uzupełniając tę lukę wykonano test konstruktu klimatu współpracy międzyorganizacyjnej na reprezentatywnej próbie polskich przedsiębiorstw turystycznych działających w Lokalnych Organizacjach Turystycznych. Analizie poddano trzy, wyłonione w drodze przeglądu literatury, wymiary: zaufanie, skłonność do współpracy oraz doświadczenie we współpracy. Uzyskane wyniki potwierdzają odrębność klimatu współpracy międzyorganizacyjnej w diadach, wyżej ocenianego i wyróżniającego się zaufaniem, względem klimatu współpracy międzyorganizacyjnej w sieciach, relatywnie niżej ocenianego z wyróżniającą rolą doświadczenia we współpracy. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę kształtowania relacji dwustronnych na podstawie zaufania, a relacji sieciowych na bazie rutyny współdziałania.