Ekspozycja na metale ciężkie jest bardzo ważnym problemem w toksykologii środowiskowej, gdyż metale te zaburzają gospodarkę metalami edogennymi, jak też równowagę biochemiczną ustroju, są też jednocześnie stymulatorami biosyntezy specyficznego białka metalotioneiny (MT) u ludzi i zwierząt oraz fitochelatyny (PC) i kadystyny (CDS) u roślin zielonych i drożdży. Białka wiążące Cd są indukowane po ekspozycji na Cd i zawierają te same podjednostki, lecz Cd-BPl zawiera 1.5 więcej atomów Cd na cząsteczkę CDS niż Cd-BP2. Ciężar cząsteczkowy tych oligopeptydów wynosi 4.0 kDa i 1.8 kDa. Obydwie formy Cd-BP wykazują podobieństwo do Cd-tioneiny ssaków. W badaniach CDS było rozdzielane metodami CAC-TDI, LPGPC, HPGPC oraz RP-HPLC i poszukiwano korelacji pomiędzy zawartością CDS w tkankach roślinnych a wielkością ekspozycji na metale ciężkie.