Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 8

Liczba wyników na stronie
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników

Wyniki wyszukiwania

Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  jezyna gruczolowata
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
Jeżyna gruczołowata Rubus hirtus Waldst. & Kit. agg. występuje głównie na podłożu skał fliszowych masywu Beskidów. Na terenie Tatr Rubus hirtus występuje nielicznie, tworząc izolowane populacje głównie na podłożu skał wapiennych. W celu scharakteryzowania wielkości jeżyny gruczołowatej w Tatrach wylosowano populację rosnącą na „Zazadniej”. Badana populacja zajmowała 140 m2 i liczyła 277 osobników. Dominowały w niej osobniki (35%) „zbudowane” z jednego jednorocznego pędu podstawowego. Najliczniejsze były jednoroczne pędy podstawowe, o średniej długości 34,39 ± 41,60 cm. Osobniki wytworzyły pędy podstawowe potencjalnie zdolne do rozmnażania wegetatywnego (powyżej 50 cm), ich udział nie przekraczał jednak 20%. Badana populacja wytworzyła nieliczne ramety potomne. Z kolei tylko na dwóch pędach bocznych zanotowano występowanie kwiatów. Długie pędy podstawowe i mały udział organów generatywnych – to sytuacja charakterystyczna dla młodych populacji. W obliczu zachodzących zmian można stwierdzić, że w najbliższym czasie jeżyna gruczołowata będzie prawdopodobnie zwiększać zarówno swą liczebność, jak i areał w Tatrach
7
Artykuł dostępny w postaci pełnego tekstu - kliknij by otworzyć plik
Content available

Jezyny - wazny skladnik biocenoz lesnych

67%
Sylwan
|
2001
|
tom 145
|
nr 08
109-117
In the Kolbuszowa Plateau forest areas, aggregations of brambles were observed most often in young forest plantations and forest clear cuts. In the 20 plantations that we examined, 11 bramble species were found. The most common bramble species in young forest plantations were Rubus plicatus, R. nessensis, R. hirtus, R. idaeus and more rarely R. gracilis, R. ambrosius and R. apricus. The largest bramble aggregations occurred in plantations located in mixed pine-oak forests, subcontinental lime-oakhornbeam forests and drained black alder forests. In young forest plantations the Rubus species were accompanied by species characteristic for the Vaccinio-Piceetea, Querco-Fagetea, Epilobietea angustifolii, Molinio-Arrhenatheretea and Nardo-Callunetea associations. There are three groups of bramble species which occur in young forest plantations: I – species with thin, prostrate and rooting stems (R. hirtus, R. apricus, R. pedemontanus), the negative impact of which on tree seedlings could have been very significant if the bramble specimens or diaspores had been present at the moment of tree planting; II – species with strong, poorly branched and arched stems (R. plicatus, R. gracilis, R. ambrosius, R. glivicensis), which negative influence on tree seedlings depends on the capability of the species to produce a big, dense bush in a short period of time thereby increasing shade; III – species with erect and relatively sparsely growing stems (R. idaeus), which are not a threat for the young forest plantations. Species with intermediate features (e.g. R. nessensis) may have a negative impact on young plantations generating a large, dense aggregation, however in most cases their populations only grow sparsely and do not hinder the growth of tree seedlings.
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.