W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem formy chemicznej związków cyny i ołowiu na ich dostępność dla korzeni kukurydzy oraz ich aktywność antymitotyczna. Badania prowadzono w warunkach laboratoryjnych przy ograniczonym życiu mikrobiologicznym. Stwierdzono, że czynnikiem decydującym o dostępności badanych związków dla korzeni kukurydzy jest ich lipofilowość, stopień dysocjacji oraz rodzaj i wielkość tworzonych przez nie jonów. W trakcie przemieszczania się badanych związków z podłoża do rośliny nie następuje zmiana ich struktury chemicznej. Badane związki ołowiu są bardziej fitotoksyczne i bardziej dostępne dla korzeni kukurydzy niż ich cynowe analogi. Z porównania działania antymitotycznego analogicznych trójalkilopochodnych cyny i ołowiu wynika, że pochodne ołowiowe są bardziej aktywne niż ich cynowe analogi.