Ograniczanie wyników

Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 24

Liczba wyników na stronie
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników

Wyniki wyszukiwania

help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
Sour cherry (Prunus cerasus L.) is one of the most important fruit crops in Poland. There are many varieties cultivated in orchards, but only a few of them play an important role in commercial production. These few varieties have been the object of numerous studies focused on practical aspects like growth performance, yielding, or resistance to diseases. Recently more belowground research has been carried out in pomological plants using the minirhizotron research allowing to observe roots in short and long term experiments. There have been very few studies concerning root growth dynamics of sour cherry cultivars. Here we studied the influence of four major factors on root growth: the cultivar, root diameter, soil depth, and season on the survivorship of fine roots. We used the minirhizotron technique (MR) to examine fine roots dynamics of four sour cherry cultivars grafted on the Mahaleb rootstock, grown in an experimental orchard in Central Poland. The results revealed that the greatest impact on root survivorship was exerted by root diameter, depth of root formation and the season, whereas cultivars had no obvious influence. The finest roots (with a diameter <0.2 mm) and roots formed at a depth of down to 10 cm below the soil surface had the shortest survivorship. On the other hand, thicker roots (>0.75mm) and roots formed at a depth of more than 50 cm below the soil surface have the longest survivorship. The season of root growth has little impact on root survivorship, but has a big influence on the number of the roots formed. There is no impact of the cultivar on the differences in observed roots survivorship.
Biochar is a solid material of biological origin obtained from biomass carbonization, designed as a mean to reduce greenhouse gases emis-sion and carbon sequestration in soils for a long time. Biochar has a wide spectrum of practical utilization and is applied as a promising soil improver or fertilizer in agriculture, or as a medium for soil or water remediation. Preparations of biochar increase plant growth and yielding when applied into soil and also improve plant growth conditions, mainly bio, physical and chemical properties of soil. Its physical and chemical properties have an influence on bacteria, fungi and invertebrates, both in field and laboratory conditions. Such effects on rhizosphere organisms are positive or negative depending on biochar raw material origin, charring conditions, frequency of applications, applications method and doses, but long term effects are generally positive and are associated mainly with increased soil biota activity. However, a risk assessment of biochar applications is necessary to protect food production and the soil environment. This should be accomplished by biochar production and characterization, land use implementation, economic analysis, including life cycle assessment, and environmental impact assessment.
Badania aktywności oddychania gleby prowadzono w sezonie 2005 w dolinie rzeki Kurówki (dopływ Narwi) na trzech transektach z dwudziestoma czterema stanowiskami. Transekty poprowadzono od wyniesienia terenu do rzeki Kurówki, a na poszczególnych stanowiskach zamontowano piezometry. Obejmowały one pola uprawne ze zbożami, zbiorowiska zaroślowe, łąkowe, szuwarowe i zarośla wierzbowe. Na badanym terenie występują gleby piaszczyste, gliniaste oraz organiczne na terasie zalewowej rzeki Kurówki. Badania szaty roślinnej prowadzono w sezonie wegetacyjnym 2005. Roślinność zbadano powszechnie stosowaną metodą Braun- Blanqueta, wykonując łącznie 32 zdjęcia fitosocjologiczne. Układ syntaksonomiczny oraz przynależność syntaksonomiczną gatunków przyjęto za Matuszkiewiczem [2001], zaś nomenklaturę roślin naczyniowych podano wg Mirka i in. [1995]. Do badania aktywności oddychania gleby zastosowano zestaw OxiTop®- Control firmy WTW. Podstawą metody jest rejestracja ubytku/konsumpcji tlenu zużytego przez organizmy aerobowe rozkładające substancję organiczną, czyli biologiczna aktywność gleby. Podczas inkubacji przez 12 godzin w szafie klimatycznej w 20°C. Zawartość substancji organicznej w glebie oszacowana została metodą wagową wg Ostrowskiej i in. [1991]. Wstępne wyniki wykazują, że stanowiska najbardziej wilgotne, z których próbki glebowe odznaczały się wysokim tempem oddychania, obejmowały łąki świeże i zbiorowiska okresowo zalewane (z dominującymi Glyceria maxima i Phragmites austarlis), a najniższe w uprawach zbożowych. W większości próbek gleby pobór tlenu jest wprost proporcjonalny do zawartości materii organicznej. Badanie aktywności organizmów ryzosfery będę kontynuowane przez następne dwa sezony wegetacyjne.
The aim of the study was to determine the effect of mycorrhisation and mulching on the colonisation of the roots of‘Gold Milennium’ apple trees and ‘Ojebyn’ and ‘Tiben’ blackcurrant bushes by arbuscular mycorrhizal fungi. In order to assess mycorrhizal frequency, samples of roots were collected in the 2012 season from all of the experimental combinations (control, peat substrate, bark, sawdust, manure, compost, mycorrhizal substrate and straw). The results of the analyses showed that all of the different mulches had a positive effect on increasing the degree of mycorrhizal association. In apple, the highest mycorrhizal frequency (F% - mycorrhizal frequency for the entire sample) and mycorrhizal intensity (M% - relative mycorrhizal frequency for the entire sample) were observed in the roots of trees inoculated with the mycorrhizal substrate (F = 24.40%, M = 0.24%) and those mulched with compost (F = 16.67%, M = 0.17%). In blackcurrant, the highest values of mycorrhizal frequency and mycorrhizal intensity were recorded in the roots of ‘Tiben’ bushes inoculated with the mycorrhizal substrate (F = 37.78%, M = 0.38%) and those mulched with sawdust (F = 21.11%, M = 0.21%).
The study was conducted in the Pomological Orchard and a greenhouse complex of the Research Institute of Horticulture in Skierniewice (RIH) in 2006-2008. Its aim was to identify arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) present in the trap cultures con­taining rhizosphere soil and to determine mycorrhizal frequency (colonization) of AMF in the roots of apple trees 'Gold Milenium' and blackcurrant bushes 'Tiben'. The apple trees and blackcurrant bushes were mulched (with a peat substrate, bark, sawdust, manure, compost, or straw) and inoculated (the AMF inoculum was pro­duced by MYKOFLOR). Samples of the soil and roots were collected from under the apple trees and blackcurrant bushes in experimental combinations and in the control. In order to iden­tify the spores of arbuscular mycorrhizal fungi, trap cultures (with rhizosphere soil and sand) were set up with plantain (Plantago lanceolata L.). The spores were iso­lated from the trap cultures and microscopic specimens were prepared to identify the species of AMF, which were distinguished on the basis of their morphological fea­tures. Mycorrhizal frequency was determined in the specimens of apple and blackcur­rant roots dyed with aniline blue. Vol. 19(1)2011: 35-49 In total, eight species of AMF were identified in the trap cultures established with the soil samples taken from the root zone (containing rhizosphere soil) of apple trees 'Gold Milenium' and blackcurrant bushes 'Tiben': Glomus aggregatum, G. caledonium, G. claroideum G. constrictum, G. intraradices, G. macrocarpum, G. mosseae and Gigaspora margarita. In the trap cultures with the rhizosphere soil ofapple, the greatest number of species was found in the combinations with manure and the mycorrhizal inoculum (5 species), and compost (4 species). In the case of black­currant, the use of the mycorrhizal substrate and straw resulted in the largest number of AMF species (5 and 4, respectively). In the 2008 season, the highest mycorrhizal frequency in apple was obtained in the mycorrhized roots (44.4%), lower in the combinations with compost, sawdust, manure, bark, straw, and peat, and the lowest in the roots of NPK control plants (5.56%). The highest mycorrhizal frequency in the roots of blackcurrant bushes cv. 'Tiben' was recorded following the application of the mycorrhizal inoculum (12.22%), lower in the combinations with sawdust, compost, straw, peat, manure, and bark, and the lowest in the NPK control (1.67%).
An experiment was carried out in a greenhouse of the Research Institute of Horticulture (RIH) to evaluate the effect of new organic fertilizers and amendments on root growth and mycorrhizal abundance and species richness in the rhizosphere of strawberry plants cv. 'Elsanta'. The plants were grown in rhizoboxes (sized 37 cm x 1.8 cm x 20 cm), filled with 1.85 kg of a podsolic soil collected from an uncultivated field of an experimental organic orchard of the RIH. The soil characteristics were: pH 5.5, organic matter content 1.5%, P content 51 mg P kg-1, K content 158 mg K kg- 1 . The plants were treated with different organic fertilizers and amendments: dry granulated bovine manure (Doktor O'grodnik), extract of vermicompost (Humus UP), extract of humates (Humus Active + Aktywit PM), plant extract (BioFeed Amin), extract from several seaweed species reinforced with humic and fulvic acids (BioFeed Quality), a consortium of beneficial soil organisms (Micosat), a stillage from yeast production (Vinassa) and a solution of titanium (Tytanit). Plants treated with BioFeed Amin, BioFeed Quality, Micosat, Vinassa and Tytanit received also half dose of dry manure. A standard NPK fertilization (NPK control) and a not fertilized control were also included. The following parameters were measured: root growth and morpho­logical parameters, number of arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) spores, mycorrhizal frequency of AMF in the roots. The chemical composition of the applied products and of soil were also determined.
Celem badań było określenie liczebności i składu grupowego roztoczy (Acari) oraz składu gatunkowego mechowców (Oribatida) w ściółkowanej zrębkami uprawie truskawki. Badania terenowe przeprowadzono w Sadzie Doświadczalnym Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach w latach 2011-2012. Do badań wybrano powierzchnie ściółkowane zrębkami: ZC – zrębki bez dodatków, ZT – zrębki z dodatkiem biopreparatu TSB (niezidentyfikowana pałeczka Gram-ujemna), ZG – dodatek biopreparatu 7GII (niezidentyfikowany promieniowiec). Powierzchnią kontrolną był leżący w pobliżu poletek płat murawy z przewagą traw. Na badanym terenie najliczniejszymi roztoczami były mechowce – 16,11-18,84 tys. osobn. ∙ m-2. Ich udział w zgrupowaniu roztoczy w płacie murawy wynosił 64,3%, a wyraźnie wyższy (86,8-89,5%) był w ściółkowanej zrębkami uprawie truskawki. W uprawie truskawki stwierdzono ogółem 17 gatunków mechowców, a w pobliskim płacie murawy zaledwie 9. W glebie murawy dominował Punctoribates punctum, a w truskawce (w zależności od wariantu doświadczenia) Ramusella mihelcici lub Tectocepheus velatus. Odnotowana w niniejszych badaniach wysoka liczebność i różnorodność gatunkowa mechowców wynika z zabiegu ściółkowania, a zastosowane w doświadczeniu biopreparaty nie miały wpływu na te wskaźniki. Mulczowanie zrębkami poprawiło warunki mikroklimatyczne, zabezpieczyło glebę przed nadmiernym przesychaniem oraz dostarczyło materii organicznej niezbędnej do życia saprofagów i rozwoju mikroorganizmów (bakterii i grzybów), które są też ważnym elementem diety mechowców. Liczne występowanie roztoczy glebowych może mieć znaczenie praktyczne, gdyż stawonogi te, a szczególnie mechowce, mogą być wektorami wielu pożytecznych mikroorganizmów, np. grzybów mikoryzowych i saprotroficznych, które z kolei stymulują plonowanie roślin uprawnych.
Celem badań było określenie liczebności i składu grupowego roztoczy (Acari) oraz składu gatunkowego mechowców (Oribatida) w rizoboksach, w których rosły jabłonie odmian „Topaz” i „Ariwa”, a także zbadanie potencjalnego wpływu zastosowanych w doświadczeniu biopreparatów na akarofaunę. Badania zostały przeprowadzone w latach 2011-2012 na bazie doświadczenia szklarniowego założonego w 2009 roku w Instytucie Ogrodnictwa w Skierniewicach szczepionych na podkładce M-26. Badania akarologiczne prowadzone były w rizoboksach w następującym układzie wariantów: C – kontrola (bez nawożenia), N – nawożenie mineralne (standardowe nawożenie mineralne NPK, w dawkach 70/60/120 kg składnika na ha), O – nawożenie obornikiem (dawka 30 t/ha), M – aplikacja biopreparatu Mycosat (20 g/roślinę + ½ dawki obornika, 2,5 g na rizoboks), H – aplikacja biopreparatu Humus Active 2% + Aktywit PM 1%. Średnia ogólna liczebność roztoczy w poszczególnych wariantach doświadczenia była dość wyrównana i wahała się w zakresie od 10,70 (w wariancie C) do 12,97 tys. osobn. ∙ m-2 w wariancie z nawożeniem mineralnym. W zbadanym materiale w hierarchii zgrupowań roztoczy bardzo wyraźnie dominowały mechowce, które stanowiły od 73,9 do 91,2% tych stawonogów. Najniższy ich udział stwierdzono w rizoboksach kontrolnych, a najwyższy z aplikacją biopreparatu Humus Active + Aktywit PM (H). Ogółem odnotowano występowanie 6 gatunków mechowców. Najmniejszą liczbę gatunków (2) stwierdzono w rizoboksach kontrolnych, największą natomiast w wariancie M (5). Wśród mechowców zawsze silnie dominował Tectocepheus velatus – D = 89,4-99,1%. Liczebność tego gatunku we wszystkich rizoboksach była wysoka (7,50-11,62 tys. osobn. ∙ m-2), a najliczniej występował w wariancie H.
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.