EN
In ponds with greatest stock density high values of oxygen consumption causing decreases in O2 concentration were noted. The use of aerators eliminated oxygen stratification. High values of phosphate content were observed. In ponds with silver carp polyculture the oxygen conditions were more beneficial and the content of N-NH4 was smaller than in ponds with an additional stock of grass carp. In all the types of ponds PO4 concentration suggested accumulation of this compound.
PL
Badania nad intensywnym chowem karpia podzielono na dwa okresy: I - lata 1986-1988 chów narybku karpia w monokulturze przy różnych stopniach zagęszczenia obsady i zróżnicowanym żywieniu paszą o zawartości 10-30% białka; II - lata 1989-1990 chów wylęgu lub wylęgu podchowanego karpia w monokulturze lub w polikulturze z narybkiem białej i pstrej tołpygi lub białego amura. W I okresie badań warunki tlenowe były dobre. Początek sezonu charakteryzował się wysokimi stężeniami tlenu, jedynie w sierpniu obserwowano mniejsze nasycenie tlenem (ryc. 1). Dla stawów z najwyższym zagęszczeniem obsady notowano zartość tlenu nawet poniżej 30% nasycenia. Zawartość tlenu w wodzie stawów miała ścisły związek z utlenialnością. Wysokie jej wartości w lipcu wskazywały na nagromadzenie materii organicznej w wodzie stawów, co spowodowało spadek zawartości tlenu. Nie obserwowano znaczących różnic w ilości tlenu w zależności od obsady czy rodzaju paszy dzięki napowietrzaniu. W II okresie badań korzystniejsze warunki tlenowe notowano w stawach z polikulturą amura i tołpygi (ryc. 2). Silny wpływ ryb roślinożernych na środowisko obserwowano na podstawie stężeń chlorofilu (tabela II). Duże stężenia tego związku stwierdzono w stawach obsadzonych dodatkowo amurem i tołpygą. Nie notowano wysokich wartości azotu, zarówno amonowego (ryc. 3) jak i azotanowego (tabela I). W miarę upływu sezonu obserwowano coraz wyraźniejsze różnice zawartości azotu amonowego pomiędzy stawami z różną obsadą, szczególnie dla stawów z paszą o zawartości 10 i 30% białka. Przez większą część sezonu, niezależnie od rodzaju stawu, wysoki poziom fosforanów wskazywał na kumulację tego związku (ryc.4). Ilość azotu amonowego w stawach z polikulturą tołpygi była niższa niż w stawach z dodatkową obsadą amura (ryc. 5, tabela III), co można tłumaczyć szybszym obiegiem azotu w stawach z tołpygą. Stężenie fosforanów we wszystkich typach stawów wskazywało na ich kumulację, jednakże wartości były niższe niż w I okresie badań.