PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2010 | 555 |
Tytuł artykułu

Polimorfizm izoenzymatyczny wewnątrz i między gatunkami lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus) i Lathyrus cicera

Warianty tytułu
EN
Isozymic polymorphism within and between species of Lathyrus sativus and Lathyrus cicera
Języki publikacji
PL
Abstrakty
PL
Rodzaj Lathyrus należący do rodziny Fabaceae obejmuje około 160 gatunków zarówno jednorocznych, jak i wieloletnich. Lathyrus sativus i Lathyrus cicera charakteryzują się wysoką odpornością na suszę, podtapianie i tolerancją na gleby niskiej klasy. Przeprowadzone analizy izoenzymatyczne miały na celu wykrycie podobieństwa miedzy obiektami kolekcyjnymi o wspólnym pochodzeniu geograficznym. Badano 40 obiektów (30 L. sativus i 10 L. cicera) wywodzących się z 17 krajów. Obserwowano 11 polimorficznych loci w 7 systemach enzymatycznych 6-PGD (dehydrogenaza 6-fosfoglukonianowa), AAT (aminotransferaza asparaginianowa), LAP (aminopeptydaza leucynowa), TPI (izomeraza triozofosforanowa), GAL (β-galaktozydaza kwaśna), ALAT (aminotransferaza alaninowa), EST (esteraza). Wysoki polimorfizm prezentowany był w 6-PGD i AAT, gdzie wykryto aż 4 allele. Na podstawie wyników analizy izoenzymatycznej sporządzono dendrogram z użyciem UPGMA. Badane linie utworzyły cztery grupy główne. Najwyższe podobieństwo obserwowane było dla sześciu obiektów L. cicera z Grecji.
EN
The genus Lathynis is a member of Fabaceae family and comprises about 160 annual and perennial species. Lathyrus sativus and Lathyrus cicera are tolerant to drought, flooding and low soil quality. To explain geographical relationships 40 accessions (30 of L. sativus and 10 of L. cicera) were examined originating from 17 different countries. 11 polymorphic loci were observed for 7 enzyme systems: 6-PGD (6-phosphogluconate dehydrogenase), AAT (aspatrate aminotransferase), LAP (leucine aminopeptidase), TPI (triose phosphate isomerase), GAL (galactosidase), ALAT (alanine aminotransferase), EST (esterase). High polymorphism was observed for 6-PGD and AAT where four different alleles were detected. Isozyme-based dendrogram was constructed with hierarchical clustering using UPGMA (Unweighted Pair Group Method with Arithmetic Mean). The lines clustered into four main groups. The highest similarity was observed for 6 subjects of Lathyrus cicera from Greece.
Wydawca
-
Rocznik
Tom
555
Opis fizyczny
s.309-317,rys.,tab.,bibliogr.
Twórcy
  • Instytut Genetyki Roślin, Polska Akademia Nauk, ul.Strzeszyńska 34, 60-479 Poznań
autor
autor
Bibliografia
  • Allkin R., Goyder D.J., Bisby F.A., White R.J. 1986. Names and synonyms of species and subspecies in the Vicieae. Vicieae Database Project 7: 1-75.
  • Assmussen C.B., Liston A. 1998. Chloroplast DNA characters, Phylogeny and classification of Lathyrus (Fabaceae). Am. J. Bot. Cambridge 85: 387-401.
  • Belaid Y., Chtourou-Ghorbel N., Marrakchi M., Trifi-Farah N. 2006. Genetic diversity within and between populations of Lathyrus genus (Fabaceae) revealed by ISSR markers. Genet. Resour. Crop Evol. 53: 1413-1418.
  • Brahim N.B., Salhi A., Chtourou N., Combes D., Marrakchi M. 2002. Isozymic polymorphism and phylogeny of 10 Lathyrus species. Genet. Resourc. Crop Evol. 49(4): 427-436.
  • Chowdhury M.A., Slinkard A.E. 1999. Linkage of random amplified polymorphic DNA, isozyme and morphological markers in grasspea (Lathyrus sativus). J. Agric. Sci. 133: 389-395.
  • Chtourou-Ghorbel N., Lauga B., Combes D., Marrakchi M. 2001. Comparative genetic diversity studies in the genus Lathyrus using RFLP and RAPD markers. Lathyrus Lathyrism Newsletter 2: 62-68.
  • Cichy H., Rybiński W. 2007. Ocena zdolności plonowania wybranych mutantów lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus) w doświadczeniach polowych. Zesz. Probl. Post. Nauk Rol. 522: 177-185.
  • Crawford D.J. 1990. Plant molecular systematics: macromolecular approaches. Red. J. Willey and Sons, New York (USA): 388 ss.
  • Croft A.M., Pang E.C.K., Taylor P.W.J. 1999. Molecular analysis of Lathyrus sativus L. (grasspea) and related Lathyrus species. Euphytica 107: 167-176.
  • Dziamba S. 1997. Biologia i agrotechnika lędźwianu siewnego. Międzynarodowe sympozjum naukowe „Lędźwian siewny - agrotechnika i wykorzystanie w żywieniu zwierząt i ludzi”. Radom, 9-10 VI 1997: 27-33.
  • Gottlieb L.D. 1973. Enzyme differentiation and phylogeny in Clarkia franciscana, C. rubicunda and C. amoena. Evolution 27(2): 205-214.
  • Grela E.R., Skórnicki H. 1997. Skład chemiczny nasion lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus L.) z terenu województwa radomskiego. Międzynarodowe Sympozjum Naukowe „Lędźwian siewny - agrotechnika i wykorzystanie w żywieniu zwierząt i ludzi”. Radom, 9-10 VI 1997: 59-70.
  • Hanbury C.D., White C.L., Mullan B.P., Siddique, K.H.M. 2000. A review of the potential of Lathyrus sativus L. and L. cicera L. grain for use an anirnal feed. Anim. Feed Sci. Technol. 87: 1-27.
  • Jackson M.T., Yunus A.G. 1984. Variation in the grasspea (Lathyrus sativus L.) and wild species. Euphytica 33: 549-559.
  • Plitmann U., Gabay R., Cohen O. 1995. Innovations in the tribe Vicieae (Fabaceae) from Israel. Isr. J. Plant Sci. 43: 249-258.
  • Rybiński W., Grela E.R. 2007. Zróżnicowanie genetyczne cech i składu chemicznego nasion mutantów lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus L.). Zesz. Probl. Post. Nauk Rol. 517: 613-627.
  • Siddique K.H.M., Loss S.P., Herwig S.P., Wilson J.M. 1996. Growth, yield and neurotoxin (ODAP) concentration of three Lathyrus species in Mediterranean-type environments of Western Australia. Aust. J. Exp. Agric. 36: 209-218.
  • Święcicki W., Wolko B., Apisitwanich S., Krajewski P. 2000. An analysis of isozymic loci polymorphism in the core collection of the Polish Pisum genebank. Genet. Resour. Crop Evol. 47: 583-589.
  • Tiwari K.R., Campbell C.G. 1996. Inheritance of neurotoxin (ODAP) content, flower and seed coat colour in grass pea (Lathyms sativus L.). Euphytica 91: 195-203.
  • Vaz Patto M.C., Skiba B., Pang E.C.K., Ochatt S.J., Lambein F., Rubiales D. 2006. Lathyrus improvement for resistance against biotic and abiotic stresses: From classical breeding to marker assisted selection. Euphytica 147: 133-147.
  • Weeden N.F., Provvidenti R., Wolko B. 1991. Prx-3 is linked to sbm, the gene conferring resistance to seedbome mosaic virus. Pisum Genet. 23: 42-43.
  • Weeden N., Timmerman F., Lu J. 1994. Identifying and mapping genes of economic significance. Euphytica 73: 191-198.
  • Weeden N.F., Wolko B. 1990. Linkage map for the garden pea (Pisum sativum) based on molecular markers, w: Genetic maps. O’Brien S.J. (red.). 5 wydanie, Cold Spring Harbor Press: 106-112.
  • Wolko B., Święcicki W.K. 1986. Zastosowanie elektroforetycznego rozdziału izoenzymów dla chemicznej i genetycznej charakterystyki odmian grochu. Hodowla Roślin 3: 58-64.
  • Wolko B., Święcicki W.K., Kruszka K., Irzykowska L. 2000. Isozyme and RAPD markers for the identyfication of pea, field bean and lupin cultivars. J. Appl. Genet. 41(3): 151-165.
  • Yamamato O.K., Fujiwara T. Blumenreich I.D. 1986. Isozymic variation and interspecific crossability in annual species of the genus Lathyrus L. w: Lathyrus and lathyrism. Kaul A.K., Combes D. (red.). ThirdWorld Medical Research Foundation, New York: 118-129.
  • Yunus A.G., Jackson M.T. Catty J.P. 1991. Phenotypic polymorphism of six enzymes in the grasspea (Lathyrus sativus L.). Euphytica 55: 33-42.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.dl-catalog-fcecbc60-c893-41a5-9722-fd9a5be93100
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.