PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2012 | 11 | 3 |

Tytuł artykułu

Chemical composition and antioxidant activity of foxtail lily (Eremurus spectabilis)

Warianty tytułu

PL
Skład chemiczny i działanie przeciwutleniające pustynnika okazałego (Eremurus spectabilis)

Języki publikacji

EN

Abstrakty

EN
Eremurus spectabilis is used as a vegetable in Turkey, especially in Eastern Anatolia region. In this study, eight E. spectabilis from different growing areas have been analyzed for its nutrition value and antioxidant properties. The results showed that there were significant differences among samples in terms of all above parameters. The mean values of the parameters investigated were 86.62–91.35% for water content, 4.78–5.15 for pH; 0.42–0.70% for acidity, and 0.61–1.11% for ash content. The antioxidant activity tests evaluated by using 2-diphenyl-1-picryhydrazyl (DPPH) free radical scavenging and β-carotene/linoleic acid assays indicated that the extracts of E. spectabilis samples had high antioxidant capacity. In the DPPH and β-carotene/linoleic acid systems, average values were 73.69 ȝg extract . ml⁻¹ and 94.56%, respectively. The average amount of total phenolics in samples was 223 mg GAE . 100 g⁻¹ FW. Protein, K, Ca, Mg, Fe and Cu contents of E. spectabilis species were found higher than in some other commonly used vegetables. The results suggest that E. spectabilis could be a valuable source of antioxidants, phenolics and minerals.
PL
Eremurus spectabilis używany jest w Turcji jako warzywo, zwłaszcza w regionie Wschodniej Anatolii. W niniejszej pracy przeanalizowano wartość odżywczą i właściwości przeciwutleniających ośmiu roślin E. spectabilis z różnych obszarów uprawowych. Wyniki wykazały, że pomiędzy próbkami wystąpiły znaczące różnice we wszystkich powyższych parametrach. Średnie wartości badanych parametrów wynosiły: 86,62–91,35% dla zawartości wody, 4,78–5,15 dla pH; 0,42–0,70% dla kwasowości oraz 0,61–1,11% dla zawartości popiołu. Badania właściwości przeciwutleniających z wykorzystaniem strącania oczyszczającego wolnych rodników 2-difenylo-1-pikryhydrazylem (DPPH) oraz próby z β-karotenem/kwasem linoleinowym wykazały, że wyciągi z E. spectabilis mają silne zdolności przeciwutleniające. W systemach DPPH i β-karotenowych/z kwasem linoleinowym wartości średnie wynosiły odpowiednio 73.69 ȝg wyciągu. ml⁻¹ i 94,56%. Średnia ogólna zawartość fenoli w próbkach wynosiła 223 mg GAE . 100 g⁻¹ św.m. Stwierdzono, że zawartość białka, K, Ca, Mg, Fe i Cu w roślinach gatunku E. spectabilis jest wyższa niż w innych powszechnie wykorzystywanych warzywach. Wyniki sugerują, że E. spectabilis może być cennym źródłem przeciwutleniaczy, fenoli i związków mineralnych.

Słowa kluczowe

Wydawca

-

Rocznik

Tom

11

Numer

3

Opis fizyczny

p.145-153,ref.

Twórcy

autor
  • Department of Horticulture, Agricultural Faculty, Ataturk University, 25240 Erzurum-Turkey, Turkey
autor
autor
autor
autor
autor
autor
autor

Bibliografia

  • AOAC (Association of Official Analytical Chemists-International), 2005.Official Methods of Analysis, 18th Ed., W Hortwitz and GW Latimer (Eds.), AOAC-Int. Gaithersburg, MD, USA.
  • Baytop T., 1984. Türkiye’de Bitkiler ile Tedavi. I.U. Yayinlari No:3255, Eczacilik Fak. No:40, 444 s. (in Turkish).
  • Bilgir B., 1982. Investigation on some wild weed species (Cnicus benedictus L., Geranium 249 ssp., Alhagi pseudalhagi (Bieb.) Desv., Rumex ssp., Portulaca oleracea L.) consumed as nutrient for human in Aegean Region. Aegean University, Agric. Faculty Pub. 19, 11–26.
  • Block G., Patterson B., 1992. Fruits, vegetables and cancer prevention: a review of the epidemiological evidence. Nutr. Cancer. 18, 1–29.
  • Bremner J.M., 1996. Nitrogen-Total. p. 1085–1122. [In:] D.L. Sparks (ed.) Methods of soil analysis. Part 3. SSSA Book Ser. No. 5. SSSA, Madison, WI.
  • Burits M., Bucar F., 2000. Antioxidant activity of Nigella sativa essential oil. Phytother. Res. 14, 323–328.
  • Cao G., Sofic E.R., Prior R.L., 1996. Antioxidant capacity of tea and common vegetables. J. Agric. Food Chem. 44, 3426–3431.
  • Chu Y., 2000. Flavonoid content of several vegetables and their antioxidant activity. J. Sci. Food Agric. 80, 561–566.
  • Frank A.L., 1975. Basic Food Chemistry. The Avi Publishing Company Inc., Westport.
  • Freiberger C.E., Vanderjagt D.J., Pastuzyn A., Glew R.S., Mounkaila G., Millson M., Glew R.H., 1998. Nutrient content of edible leaves seven wild plants from Niger. Plant Food Hum. Nutr. 53, 57–69.
  • Gungor F., 2002. Investigations on the morphological, biological characteristics and cultivation possibilities of Eremurus spectabilis, Prangos ferulacea and Hippomarathrum microcarpum as growing wildly. PhD Dissertation Thesis. Ataturk University, p. 207.
  • Halliwell B., 1992. The role of oxygen radicals in human disease, with particular reference to the vascular system. Haemostasis. 23 (Suppl 1), 118–126.
  • Halvorsen B.L., Holte K., Myhrstad M.C.W., Barikmo I., Hvattum E., Remberg S.F., Wold A.B., Haffner K., Baugerod H., Andersen L.F., Moskaug J.O., Jacobs D.R., Blomhoff R., 2002. A systematic screening of total antioxidants in dietary plants. J. Nutr. 132, 461–471.
  • Huang Z., Wang B., Eaves D.H., Shikany J.M., Ralphenia P.D., 2007. Total phenolics and antioxidant capacity of indigenous vegetables in the southeast United States: Alabama Collaboration for Cardiovascular Equality Project, Int. J. Food Sci. Nutr. 60, 100–108.
  • Jayaprakasha G.K., Singh R.P., Sakariah K.K., 2001. Antioxidant activity of grape seed (Vitis vinifera) extracts on peroxidation models in vitro. Food Chem. 73, 285–290.
  • Kemenetsky R., Akhmetova M., 1994. Floral development of Eremurus altiacus (Liliaceae). Isr. J. Plant Sci. 42, 227–233.
  • Khader V., Rama S., 1998. Selected mineral content of common leafy vegetables consumed in India at different stages of maturity. Plant Food Hum. Nutr. 53, 71–81.
  • Koleva I.I., Van Beek T.A., Linssen J.P.H., De Groot A., Evstatieva L.N., 2002. Screening plant extracts for antioxidant activity: a comparative study on three testing methods. Phytochem. Analysis. 13, 8–17.
  • Marinova D., Ribarova F., Atanassova M., 2005. Total phenolics and total flavonoids in Bulgarian fruits and vegetables. J. Univ. Chem. Technol Metall. 40, 255–260.
  • Mertz W., 1982. Trace minerals and atherosclerosis. Fed. Proc. 41, 2807–2812.
  • Mertens D., 2005a. AOAC Official Method 922.02. Plants Preparation of Laboratuary Sample. Official Methods of Analysis, 18th edn. Horwitz, W., and G.W. Latimer, (Eds).
  • Chapter 3, AOAC-International Suite 500, 481. North Frederick Avenue, Gaitherburg, Maryland, USA. pp. 1–2.
  • Mertens D., 2005b. AOAC Official Method 975.03. Metal in Plants and Pet Foods. Official Methods of Analysis, 18th edn.
  • Horwitz, W., and G.W. Latimer, (Eds). Chapter 3, AOACInternational Suite 500, 481. North Frederick Avenue, Gaitherburg, Maryland, USA. pp. 3–4.
  • Ness A.R., Powles J.W., 1997. Fruit and vegetables and cardiovascular disease: a review. Int. J. Epidemiol. 26, 1–13.
  • Oke J.M., Hamburger M.O., 2002. Screening of some Nigerian medicinal plants for antioxidant activity using 2, 2-diphenyl-picryl-hydrazyl radical, Afr. J. Biomed. Res. 5, 77–79.
  • Schuler P., 1990. Natural antioxidants exploited commercially, In Food Antioxidants, Hudson B.J.F. (ed.). Elsevier, London, pp. 99–170.
  • Singleton V.L., Rossi J.L., 1965. Colorimetry of total phenolics with phosphomolybdic– phosphotungstic acid reagents. Amer. J. Enol. Viticult. 16, 144–158.
  • Slinkard K., Singleton V.L., 1977. Total phenol analyses: automation and comparison with manual methods. Amer. J. Enol. Viticult. 28, 49–55.
  • Soares J.R., Dinis T.C., Cunhua A.P., Ameida L.M., 1997. Antioxidant activities of some extracts of Thymus. Free Radical Res. 26, 469–478.
  • Splittstoesser W.E., 1990. Vegetable growing handbook. Westport: Avi Publishing Company Inc.
  • Turan M., Kordali S., Zengin H., Sezan Y., 2003. Macro and micro mineral content of some wild edible leaves consumed in Eastern Anatolia. Acta Agr. Scand. B. 53, 129–137.
  • Tuzlaci E., 1985. Foxtail lily of Turkey. J. Pharma. Faculty of Marmara University. 1, 68–89.
  • Wandelbo P., 1982. Liliaceae, 1-Asphodeloideae: Eremurus in K.H. Rechinger’s ‘Flora Iranica’, No:151, Graz, Austria p. 6–30.
  • www.healthalternatives2000.com/minerals-nutrition-chart.html.
  • Yildirim E., Dursun A., Turan M., 2001. Determination of nutrition contents of the wild plants used as vegetables in upper Çoruh Valley. Turk. J. Bot. 25, 367.

Typ dokumentu

Bibliografia

Identyfikatory

Identyfikator YADDA

bwmeta1.element.agro-1aa89fb6-54b3-4176-8c1e-c066a06b6e43
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.