Analizując wyniki wyznaczania współrzędnych x, y, pojedynczego punktu ręcznym odbiornikiem GPS, można stwierdzić występowanie składnika systematycznego. Okoliczność ta występuje dla różnych typów odbiorników, w różnych miejscach kraju, dla różnych układów odniesienia. Usunięcie składnika systematycznego ze zbioru obserwacji pozwala uzyskać zmniejszenie błędów prawdziwych wyznaczenia położenia punktu. Na dokładność wyznaczenia położenia współrzędnych punktu mają też wpływ różne inne czynniki: liczba widocznych nad horyzontem satelitów, jakość geometrii wyznaczenia (PDOP), wykorzystanie systemu EGNOS, czynniki zakłócające oraz czas pozyskiwania wyników na stanowisku. Analizując tę ostatnią przyczynę, ustalono na podstawie badań, że wiarygodne wyniki otrzymuje się dopiero po około 2 minutach od rozpoczęcia obserwacji na stanowisku.
W publikacji przedstawiono wyrównanie obserwacji statycznej w trybie postprocessingu, z nawiązaniem do sieci ASG-EUPOS. W kolejnych krokach opisano proces wyrównania przy użyciu programu COMPASS POST-PROCESS. Dane do obliczeń pozyskano z pomiaru odbiornikiem jednoczęstotliwościowym CHC X-20B. Jest to jeden z najtańszych odbiorników produkcji chińskiej, przeznaczony do prac geodezyjnych związanych z zagęszczaniem osnów. Autorka przedstawia charakterystykę techniczną odbiornika oraz procedurę opracowania wyników w załączonym do zestawu oprogramowaniu. Niniejsze opracowanie może być wykorzystywane do celów dydaktycznych.
W pracy przedstawiono wyniki pomiarów testowych dokonanych przy pomocy ręcznego odbiornika sygnałów GPS (Global Positioning System), przystosowanego do odbioru sygnału korygującego EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay Service), który teoretycznie ma obejmował swoim zasięgiem Europę i północną część Afryki. Wiadomym jest jednak, że Europa srodkowa i Wschodnia znajduje się na granicy zasięgu EGNOS i niektóre obszary Polski mają ograniczony dostęp do sygnałów tego systemu. Pomiary testowe przeprowadzono na wybranych punktach stacjonarnych przy pomocy odbiornika firmy Garmin GPSMAP 62s wyposażonego w aktywną antenę zewnętrzną MAZO GPS. Podczas wykonywanych pomiarów rejestrowano współrzędne przestrzenne, ich wiarygodność, liczbę odbieranych satelitów, czas pomiaru, dostępność sygnału EGNOS. Wnioski z przeprowadzonych badań wskazują na szerokie możliwości stosowania ręcznych odbiorników w pomiarach głównie na potrzeby systemów informacji przestrzennej i zadań pomiarowych w inżynierii środowiska, ale wiarygodność wyników zależy od wielu czynników i zachowania określonego reżimu pomiarowego.
Publikacja składa się z kilku części. W pierwszej z nich przedstawiono aspekt techniczno- prawny pomiaru powierzchni działki w Systemie Jednolitej Płatności Obszarowej (SJPO). Wymieniono w niej sposoby pomiaru pola powierzchni oraz obwodu działki, wykonywane w celu kontroli zgodności deklaracji rolnika ze stanem faktycznym. Następnie porównano odbiorniki ręczne GPS Garmin według kryteriów przydatności w pracach SJPO. Najważniejsze z nich to: funkcja pomiaru pola powierzchni, zapis śladu składający się z dziesięciu tysięcy punktów oraz korekcja WASS/EGNOS. Na końcu dokonano analizy statystycznej 240 powierzchni działki pomierzonych odbiornikiem GPSmap76. Przeprowadzone badania potwierdziły tezę: zwiększenie liczby pomiarów wpływa na poprawę dokładności wyznaczenia powierzchni działki.
Zgodnie z ustawą o krajowym systemie ewidencji producentów z roku 2003 system płatności obszarowych składa się z dwóch elementów: Jednolitej Płatności Obszarowej oraz Uzupełniających Płatności Obszarowych. Płatności bezpośrednie przysługują posiadaczom gospodarstw rolnych, a także osobom, które władają gruntami rolnymi z innych tytułów, np. dzierżawa, użytkowanie i użyczenie. Osobą uprawnioną do uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych jest beneficjent, który: uzyskał wpis do ewidencji producentów (ma numer identyfikacyjny nadany przez ARiMR), posiada gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, utrzymuje gospodarstwo rolne w dobrej kulturze rolnej, określił wielkość działek rolnych, na których prowadzi działalność rolniczą, złoży „wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych” w wyznaczonym terminie [www.arimr.gov.pl]. Pomiar wielkości działek rolnych jest jednym z kryteriów przyznawania funduszy pomocowych, a zarazem najbardziej uciążliwy dla rolnika. W każdym roku wraz ze zmianą płodozmianu zmieniają się granice działek oraz ich identyfikacja na ortofotomapie. Obliczanie powierzchni upraw jest bardzo ważne w sprawozdawczości działalności rolniczej. Na podstawie wielkości powierzchni upraw jednolitych roślin można ubiegać się o dotacje oraz subwencje. Dokładna i skuteczna metoda wyznaczania powierzchni działek rolnych powoduję lepszą sprawozdawczość oraz zachęca rolnika o ubieganie się o subwencje z UE do produkcji rolnej. W polskim rolnictwie obowiązuję przekonanie, iż najlepsza i najszybsza metoda pomiaru powierzchni dokonywana jest przy użyciu ręcznego odbiornika GPS. Brak dostępności i obsługa tych urządzeń, sprawia, że rolnik nie może sam wykonać pomiaru i zleca jego wykonanie zewnętrznym instytucją. Alternatywą może być stosowanie informatyzacji i komputeryzacji wykorzystywanej w gospodarstwach rolnych do wyznaczania wielkości I zasięgu upraw dotowanych.