Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 23

Liczba wyników na stronie
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników

Wyniki wyszukiwania

Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  reaktor SBR
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
Ocena wpływu systemu technologicznego oczyszczania ścieków na charakterystykę osadu czynnego. W przypadku oczyszczania ścieków komunalnych stosowane są procesy biologiczne. Procesy te mogą być realizowane w urządzeniach o różnych rozwiązaniach konstrukcyjnych. W artykule przedstawiono wyniki badań mające na celu określenie wpływu rodzaju systemu technologicznego oczyszczania ścieków na charakterystykę i właściwości osadu czynnego. Zastosowano dwa układy badawcze: przepływowy bioreaktor z wydzielonym osadnikiem (układ I) oraz reaktor porcjowy SBR (układ II). Przeprowadzone badania wykazały, że korzystniejsze warunki pracy osadu czynnego panowały w reaktorze SBR. Osad pochodzący z reaktora SBR miał lepsze właściwości sedymentacyjne, na co wskazują uzyskane wartości indeksu objętościowego osadu oraz wielkości kłaczków. W reaktorze SBR nie ma konieczności przepompowywania osadu z osadnika do komory, co ma miejsce w bioreaktorze. W związku z tym osad nie jest poddawany niekorzystnym warunkom podczas transportu hydraulicznego i nie ulega rozdrobieniu. Ponadto wielkości kłaczków, aktywność oddechowa oraz powierzchnia właściwa osadu czynnego pochodzącego z układu II były większe w porównaniu z układem I.
Przeprowadzone badania miały na celu określenie wpływu temperatury ścieków w bioreaktorach na wielkość odprowadzanych zanieczyszczeń w odnie-sieniu do wskaźników: BZT5, ChZT oraz azotu ogólnego. Badania prowadzono w gminnej oczyszczalni działającej w układzie sekwencyjnym (SBR). Przedmiotowa oczyszczalnia zlokalizowana jest na terenie gminy Książ Wielki w powiecie miechowskim w województwie małopolskim. Do oczyszczalni doprowadzane są ścieki z gospodarstw domowych z dwóch miejscowości: Książ Wielki oraz Wielka Wieś. W okresie badań do oczyszczalni dopływało średnio od 100 do 110 m3•d-1, co stanowiło blisko 50% zakładanego obciążenia hydraulicznego obiektu. Pomiar temperatury oraz pobór próbek ścieków do analiz fizykochemicznych wykonano okresie 24 miesięcy w latach 2007 i 2008. W tym okresie pobrano 24 próbki ścieków z częstotliwością raz na miesiąc. W okresie badań najniższa odnotowana temperatura ścieków w bioreaktorze wynosiła 7,1°C, natomiast najwyższa 18,8°C. Zatem w badanym okresie zmierzona amplituda temperatury ścieków w bioreaktorze wynosiła 11,7°C. Niska temperatura ścieków nie przekraczająca 10°C występowała w okresach od grudnia do kwietnia. W tym okresie w większości przypadków stwierdzono mniejszą sprawność unieszkodliwiania 3 analizowanych wskaźników zanieczyszczeń. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono przeciętny związek temperatury ścieków w bioreaktorze i wielkością stężeń wskaźników tlenowych BZT5, i ChZT. Na podstawie równań regresji liniowej stwierdzono, iż wraz ze wzrostem temperatury ścieków o 1°C wartość BZT5 malała o 0,64 mg•dm-3, a ChZT o 1,76 mg•dm-3. Istnieje wysoka korelacja pomiędzy temperaturą ścieków w bioreaktorze, a wielkością azotu ogólnego w ściekach odprowadzanych z przedmiotowej oczyszczalni. Wraz ze wzrostem temperatury ścieków w bioreaktorze o 1°C zmniejszała się wielkość azotu ogólnego o 1,34 mg•dm-3. W odniesieniu do dwóch wskaźników tlenowych, BZT5 i ChZT, które są uwzględniane w ocenie funkcjonowania obiektu nie stwierdzono przekroczeń wartości dopuszczalnych, określonych w pozwoleniu wodno-prawnym.
W niniejszej pracy została przedstawiona skuteczność oczyszczania ścieków na oczyszczalni w Lipnicy Wielkiej. Do oczyszczalni dopływają ścieki bytowe systemem kanalizacji grawitacyjnej. Zastosowana na obiekcie, metoda oczyszczania oparta jest na technologii niskoobciążonego osadu czynnego z chemicznym strącaniem fosforu. Badania zostały przeprowadzone w okresie od marca 2003 roku do czerwca 2010 roku. Analizie poddano próbki ścieków surowych i oczyszczonych. Badano następujące wskaźniki zanieczyszczenia ścieków BZT5, ChZTCr, zawiesina ogólna, na których podstawie określono efektywność działania oczyszczalni. Dodatkowo określono ilość ścieków dopływających do oczyszczalni. Na podstawie wykonanych analiz i otrzymanych wyników określono średnią skuteczność usuwania zanieczyszczeń: dla BZT5 wyniosła ona 96,23%, dla ChZTCr -91,42%, a zawiesina ogólna była równa 95,71%. Wyniki te dowodzą, iż oczyszczalnia ścieków w Lipnicy Wielkiej skutecznie zmniejsza ilość szkodliwych dla środowiska zanieczyszczeń. Zaobserwowano również, iż w okresie badań ilość dopływających ścieków w badanym okresie zaobserwowano niedostateczną ilość ścieków dopływających do oczyszczalni co wskazuje na jej niedociążenie hydrauliczne.
Badania wykonano w mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków, typu SBR (Sekwencyjny Biologiczny Reaktor) o przepustowości 365 m³·d⁻¹. Optymalizacja procesu oczyszczania polegała głównie na ustawieniu czasu faz oraz recyrkulacji wewnętrznej osadu czynnego. Dla cyklu I, w którym fazy wynosiły: napowietrzanie - 360 min, sedymentacja - 30 min, spust - 25 min, odnotowano dużą zawartość tlenu rozpuszczonego w komorze bezciśnieniowej reaktora wielofunkcyjnego. Dla cyklu II, w którym poszczególne fazy oczyszczania trwały: napowietrzanie - 150 min, sedymentacja - 250 min, spust - 10 min, zawartość tlenu rozpuszczonego była niższa. W cyklu I, azot ogólny w ściekach po oczyszczalni został przekroczony ponad wartość dopuszczalną. Zużycie energii elektrycznej w cyklu II było o 53,2 kWh·d⁻¹ niższe niż w cyklu I. Przy badaniu wpływu ilości osadu recyrkulowanego na skuteczność oczyszczania ścieków stwierdzono, że średnia zawartość tlenu rozpuszczonego w komorze rozdzielczej reaktora po 20% recyrkulacji była właściwa, natomiast po 40% znacznie wzrosła. Zawartość azotu azotanowego, w ściekach po oczyszczalni, przy 20 i 40% recyrkulacji, wyniosła odpowiednio 14,5 i 4,9 mg NO₃·dm⁻³. Odnotowano dla azotu amonowego i ogólnego niższe stężenie w ściekach po oczyszczalni przy 40% recyrkulacji osadu czynnego.
W opracowaniu przedstawiono wyniki badań fizykochemicznych ścieków w latach 2002–2004 w oczyszczalni typu SBR w miejscowości Sterkowiec-Zajazie w powiecie brzeskim, w województwie małopolskim. Oczyszczalnia ścieków została oddana do użytku w roku 2001, a koszt jej budowy wyniósł 3,7 mln PLN. Projektowana przepustowość oczyszczani wynosi Qśr.d.=600 m3∙d-1, natomiast w trakcie prowadzonych badań do oczyszczalni dopływało około 150 m3∙d-1, z czego około 8% ścieków dowożonych było z wybieralnych dołów gnilnych (szamb). Badania dotyczyły następujących wskaźników zanieczyszczeń: BZT5, ChZT i zawiesina ogólna z grupy podstawowej oraz azot amonowy i fosfor ogólny z grupy eutroficznej. Średnia wartość BZT5 ścieków surowych w okresie badań wyniosła 401,1 mgO2∙dm-3, natomiast oczyszczonych 15,23 mgO2∙dm-3. Średnia wielkość ChZT wyniosła dla ścieków surowych 660,74 mgO2∙dm-3, a dla ścieków oczyszczonych 75,43 mgO2∙dm-3. Średnia wielkość zawiesiny ogólnej wyniosła dla ścieków surowych 207,51 mg∙dm-3, a w ściekach oczyszczonych 22,17 mg∙dm-3. Średnia wartość azotu amonowego w ściekach surowych wyniosła 161,34 mgNNH4∙dm-3, a w ściekach oczyszczonych 3,84 mgNNH4∙dm-3. Dla fosforu ogólnego wartość średnia w ściekach surowych wyniosła 19,71 mgPO4∙dm-3, a w ściekach oczyszczonych 4,67 mgPO4∙dm-3. Redukcja wskaźników zarówno z grupy podstawowej, jak i eutroficznej była na wysokim poziomie i wyniosła średnio 96% dla BZT5, dla ChZT 85%, dla zawiesiny ogólnej 88%, azotu amonowego 96% i dla fosforu ogólnego 76%. Wielkość poszczególnych wskaźników zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych porównano do wartości dopuszczalnych według obowiązującego Rozporządzenia z dnia 8 lipca 2004 r. W zdecydowanej większości przypadków wielkości poszczególnych parametrów były niższe od dopuszczalnych, co świadczy o prawidłowo zachodzących procesach oczyszczania ścieków w badanej oczyszczalni.
W pracy przedstawiono wpływ ilości usuwanego osadu nadmiernego (średnio 24 i 45 kg s.m.·d⁻¹) na efekty oczyszczania ścieków w mechaniczno-biologicznej oczyszczalni typu SBR. Sekwencyjne biologiczne reaktory (SBR) są to komory osadu czynnego, gdzie cały proces oczyszczania oraz separacji oczyszczonych ścieków od kłaczków osadu, zachodzi cyklicznie w jednym zbiorniku. Skuteczność oczyszczania ścieków dla badanych zakresów wyniosła ponad 90%, tylko azotu ogólnego oraz fosforu ogólnego przy usuwaniu 24 kg s.m.·d⁻¹ osadu nadmiernego była poniżej 90%. W żadnym przypadku stężenia wskaźników i składników zanieczyszczeń nie przekroczyły dopuszczalnych wartości. Wzrost ilości usuwanego osadu nadmiernego z 24 do 45 kg s.m.·d⁻¹, przy określonym poziomie przepływających ścieków (70 m3·d⁻¹), wskazuje na prawidłowy proces oczyszczania. Zwiększone odprowadzanie osadu powodowało skuteczniejsze usuwanie azotu ogólnego i fosforu ogólnego ze ścieków, ale pogarszało azotu amonowego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się, że decydujące znaczenie miał wiek osadu, który powinien optymalnie wynosić 20 dni.
Badania wykonano w mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków, typu SBR (Sekwencyjny Biologiczny Reaktor) o przepustowości 365 m³·d⁻¹. W badanym obiekcie zastosowano trzeci stopień oczyszczania - chemiczne strącanie fosforu polegające na dodawaniu do ścieków preparatu PIX (41% roztworu siarczanu żelazowego). Wpływ ilości dodawanego siarczanu żelazowego (PIX), na jakość oczyszczania ścieków okazał się pozytywny, ale pod warunkiem zachowania reżimu technologicznego w stacji filtrów pośpiesznych. Analizy wykonano dla dwóch przypadków gdzie stosowane dawki PIX wynosiły 100 oraz 150 ml·m⁻³. Przy dawce PIX 100 ml·m⁻³ , we wszystkich uzyskanych wynikach stwierdzono skuteczne usuwanie fosforu, natomiast po zwiększeniu dawki do 150 ml·m⁻³ w dwóch próbach ścieków po oczyszczalni zawartość tego wskaźnika wzrosła. Odnotowano przekroczenia, ponad dopuszczalne wartości, stężenia azotu amonowego przy stosowanej porcji PIX (100 ml·m⁻³). Stężenia poszczególnych wskaźników i składników zanieczyszczeń w ściekach po oczyszczalni, przy zwiększonej dawce PIX (150 ml·m⁻³), były niższe z wyjątkiem zawiesiny ogólnej.
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 2 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.