Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 15

Liczba wyników na stronie
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników

Wyniki wyszukiwania

Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  drgania wlasne
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
W pracy wyznaczone zostały częstości drgań własnych wspornikowego słupa o zmiennym przekroju poprzecznym, wykonanego z jednorodnego materiału sprężystego. Rozwiązania otrzymano metodą macierzy sztywności, przybliżając w sposób inżynierski ciągłą zmianę przekroju poprzecznego na zmiany skokowe. Otrzymane częstości drgań własnych porównano z wynikami otrzymanymi metodą Rayleigh’a. Wykazano, iż stosunkowo proste obliczenia inżynierskie już przy niewielkiej liczbie elementów podziału dają wyniki satysfakcjonujące pod względem zastosowań inżynierskich.
Przedmiotem pracy są płyty sprężyste, periodycznie wzmocnione prętami w dwu kierunkach. Dla takich ciał za pomocą metody parametrów mikrolokalnych stworzono model uśredniony, charakteryzujący się równaniami o stałych, ciągłych współczynnikach. Stworzony model został wykorzystany w analizie zagadnień dynamicznych płyt. W pracy opisano wpływ wzmocnień na wielkość ugięcia oraz postać drgań własnych badanej płyty.
7
Artykuł dostępny w postaci pełnego tekstu - kliknij by otworzyć plik
Content available

Dynamiczne działanie wiatru na most podwieszony

72%
Przedmiotem pracy jest opis odpowiedzi mostu podwieszonego na dynamiczne działanie wiatru. Zastosowano model, który bazuje na metodzie elementów skończonych, na przykładzie mostu Świętokrzyskiego w Warszawie. Podstawą do analizy przy wykorzystaniu metody superpozycji modalnej jest analiza drgań własnych konstrukcji. Obciążenie wiatrem przyjęto według normy Eurokod 1, zakładając harmoniczny rozkład funkcji po czasie. Zaobserwowano i opisano zjawiska częściowego rezonansu i flatteru.
W pracy dla wybranych przykładów przedstawiono wyniki obliczeń okresu drgań własnych słupów stalowych otrzymane ze wzorów wyprowadzonych w pierwszej części tego artykułu. Wyniki te dotyczą słupa w kształcie stożka ściętego, szczególnego przypadku wydrążonego stożka ściętego (rury stożkowej) i ściętych ostrosłupów prawidłowych – pełnych i wydrążonych. Wyniki obliczeń własnych porównano z obliczeniami według załącznika 2 do normy PN-77/B-02011 i obliczeniami wykonanymi w programie komputerowym ANSYS.
W pracy wyprowadzono wzory na pierwszą częstość drgań własnych słupa w kształcie ściętego stożka i wydrążonego ściętego stożka (rury stożkowej). Przyjęto, że słup jest z materiału sprężystego, a jego masa jest rozłożona w sposób ciągły. Zastosowano metodą Rayleigha i przyjęto, że amplituda przemieszczeń osi drgającego pręta opisana jest funkcję trygonometryczną. Sposób wykorzystania wzorów pokazano na przykładach. Otrzymane wyniki porównano z rezultatami obliczeń z innych prac i obliczeń według normy PN-77/B-02011.
W pracy rozwinięto przybliżony sposób wyznaczania okresu drgań własnych konstrukcji wieżowych (według normy PN-77/B-02011), zastępując podział słupa na skończoną liczbę mas skupionych i sumowanie iloczynów mas i kwadratów ugięć przez całkowanie. Wyprowadzono wzory do obliczeń pierwszej częstości (okresu) drgań własnych dla słupów w kształcie ściętego stożka i ściętego ostrosłupa prawidłowego. Rozwiązano także szczególny przypadek słupów w kształcie rur stożkowych (o ściankach zbieżnych), kiedy tworzące stożka (lub ostrosłupa) zewnętrznego i wewnętrznego przecinają oś stożka (lub ostrosłupa) w tym samym punkcie. Przykłady obliczeń i porównanie wyników zostaną zamieszczone w drugiej części pracy.
W pracy wyprowadzono i zestawiono wzory na zastępczy moment bezwładności dla wież o liniowej i kwadratowej zależności momentu bezwładności trzonu wieży od wysokości. Uwzględniono także wieże z krawężnikami o stałym przekroju, nachylonymi do osi wieży pod stałym kątem, przy założeniu, że cały moment bezwładności pochodzi od krawężników. Na przykładzie trzy odcinkowej (dwukrotnie załamanej), czterokrawężnikowej wieży antenowej wysokości H = 99,5 m i masie własnej stalowej konstrukcji m ~ 146 t przedstawiono porównanie obliczonych wartości pierwszej częstości (okresu) drgań własnych oraz ugięcia wieży pod działaniem siły poprzecznej przyłożonej do jej wierzchołka z wynikami otrzymanymi dla modelu wieży wygenerowanego w programie Robot Millennium.
W pracy wyprowadzono wzory na pierwszą częstość drgań własnych (giętnych) stalowego słupa w kształcie wydrążonego ściętego stożka (rury stożkowej) o zmiennej grubości ścianki. Zastosowano pewien przybliżony sposób wyznaczania okresu drgań własnych słupa lub innej konstrukcji typu wieżowego. Uzyskane rozwiązanie zawiera całki, dla których nie jest znane rozwiązanie ogólne, konieczne jest ich obliczenie numeryczne. Rozwiązano także przypadek rury stożkowej o stałej grubości ścianki.
Niniejszy artykuł dotyczy elementu skończonego łuku kołowego o średniej grubości (Ar2Ph2). W pracy pokazano sposób wyprowadzenia fizycznych” funkcji kształtu uwzględniających wpływ właściwości fizycznych materiału, geometrii przekroju poprzecznego i krzywizny łuku na jego deformację. Wykazano, że przy małym kacie rozwarcia elementu przechodzą one w odpowiednie funkcje elementu belkowego Timoshenki. Rozwiązano serię zadań z zastosowaniem prezentowanego elementu i otrzymano rozwiązania ścisłe w zakresie statyki oraz przybliżone wyniki w zagadnieniu drgań własnych. Wykazano dobrą zbieżność elementu w drugim typie zadań.
15
Artykuł dostępny w postaci pełnego tekstu - kliknij by otworzyć plik
Content available

Dynamika mostu Solidarności w Płocku

58%
W pracy przedstawiono analizę dynamiczną mostu podwieszonego w Płocku (mostu Solidarności). Do obliczeń zbudowano model metodą elementów skończonych przy wykorzystaniu programu SOFISTIK. Jako podstawę do analizy dynamicznej wykonano obliczenia częstości drgań własnych i postaci drgań. Analizę drgań nieustalonych przeprowadzono metodą Newmarka i metodą superpozycji modalnej. Porównano obie te metody pod kątem kosztu obliczeń. Podano, przy jakich warunkach można z powodzeniem stoso wać metodę superpozycji modalnej.
Pierwsza strona wyników Pięć stron wyników wstecz Poprzednia strona wyników Strona / 1 Następna strona wyników Pięć stron wyników wprzód Ostatnia strona wyników
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.