PL
Doświadczenie prowadzono w latach 1988-1991 na glebie płowej właściwej klasy IlIa, czwartego kompleksu przydatności rolniczej. Eksperyment prowadzono w zmianowaniu czteropolowym: burak cukrowy, jęczmień jary, rzepak ozimy, pszenica ozima + gorczyca jako poplon, określono wysokość dawek azotu i ich podział oraz terminy stosowania. W doświadczeniu ustalono, że nawożenie jęczmienia jarego jest uzasadnione do poziomu 80 kg N-ha-1 (60 i 20 kg N), a przy podziale na trzy dawki (60-40-20) do wysokości 120 kg N-ha-1. Pszenica ozima korzystnie reagowała do wysokości 100 kg N ha-1 przy podziale dawki na dwie części (75-25 kg N). Burak cukrowy uprawiany na oborniku (30 t ha-1) istotną zwyżką plonu korzeni reagował do poziomu 60 kg N ha-1, ntomiast dawka azotu pod rzepak ozimy najkorzystniej kształtowała się w granicach 200 - 240 kg N ha-1 podzielona na trzy lub cztery części.
EN
In the years 1988-1991, field experiment was carried out on a typical podsolic soil: of 3rd a quality class, fourth class of agricultural suitability of soils. Studies were carried out in 4-field crop rotation: sugar beet, spring barley, winter rape, winter wheat and mustard as aftercrop, to determine rates of nitrogen, their division and time of applying. In the carse of experiment, it was found that fertilization of spring barley was reasonable up to 80 kg Nha-1 (60 and 20 kg of N) and during division into 3 doses - up to 120 kg N-ha-1 (60-40-20). The yield of winter wheat increased after nitrogen fertilization up to 100 kg N ha-1 applied in 2 doses (75 and 25 kg of N) Sugar beet fertilized with FYM (30 t ha-1) increased its roots yield up to 60 kg N ha-1. Whereas the best nitrogen rate in the case of winter rape was the one between 200 and 240 kg N-ha-1, divided into 3 or 4 doses.