PL
Zgodnie z ustawę o samorządzie terytorialnym za podmiot odpowiedzialny za rozwój miasta, w tym i za rozwój infrastruktury społecznej w mieście, uznaje się organ samorządu terytorialnego, organ gmin miejskiej. Pod tym kątem wskazane są w artykule braki lub niejasności w prawie, które ograniczają kompetencje samorządu miejskiego w jego możliwościach wpływania na rozwój miasta. Artykuł na nietypowym, ale najlepiej statystycznie rozpoznanym przykładzie Warszawy pokazuje również stan infrastruktury społecznej w wielkim mieście polskim. Główne problemy artykułu to zagadnienia organizacyjne usług infrastruktury społecznej, identyfikacja podmiotów odpowiedzialnych za poszczególne sfery tych usług i wskazanie specyficznych trudności w kształtowaniu się nowego modelu infrastruktury społecznej w okresie transformacji ustrojowej w Polsce.
EN
Using Warsaw and its agglomeration as an example, the study discusses the main problems of current changes (related to political transformation) in the system of the social infrastructure of large Polish cities. The period of political transformation undermines the previous principles (above all those of a welfare state) which controlled this system, without introducing new ones. This is the case above all because entities and services of the social infrastructure are to a relatively small extent subject .to the market rules which are the objective of the present political transformation. Another main problem of the study is the multitude of entities now active in the services of the social infrastructure, the division of their competence and above all the role of an entity recognized as "the manager of the area", that is, the local self-government, in the development of this infrastructure. Particular problems are discussed in the case of specific fields of the social infrastructure of Warsaw and its agglomeration . The quantatitative and qualitative state of services in these fields is presented. Relations between Warsaw and its agglomeration as well as the entry of the market principles into the sphere of social services indicate that the problem of division of competence and tasks between entities (authorities and service providers) at particular levels of territorial division and the problem of classification of facilities and services of the social infrastructure should be considered on at least two levels: the basic and the one higher than basic. The legal status in the particular fields of these services is also discussed in terms of the competence of the local self-governments (gminas) and their ability to influence the development of the city through expansion of the infrastructure .