PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
1982 | 27 | 1-4 |
Tytuł artykułu

Pennular and non-pennular Jurassic scleractinians-some examples

Autorzy
Treść / Zawartość
Warianty tytułu
PL
Przykłady jurajskich korali pennularnych i niepennularnych
Języki publikacji
EN
Abstrakty
EN
Four Malmian corals of different microstructures have been described: Thamnasteria concinna, Dimorphastraea sp., Actinaraeopsis exilis and Isastraea cf. bernensis. Aragonite coral tissue being preserved, histological observations have been initiated. Taxonomical value of microstructure and histology, as decisive for suprageneric division, is confirmed. In four discussed species, trabeculae are of a branched morphology and non-sclerodermitic structure. Each species represents a different variety of trabecular histology. A restricted significance of synapticulae for taxonomical purposes is confirmed. Are described vertical adtrabecular bars, a new skeletal element, in Th. concinna.
PL
Jurajskie korale znalezione w osadach lodowcowych na Pomorzu (Roniewicz in press) przedstawiają interesujący materiał paleontologiczny, gdyż ich aragonitowy szkielet nie uległ kalcytyzacji. Doskonały stan zachowania szkieletu pozwolił na nowe zbadanie czterech gatunków: Thamnasteria concinna (Goldfuss, 1826) i Dimorphastraea sp. spośród pennularnych oraz Actinaraeopsis exilis Roniewicz, 1968 i Isastraea cf. bernensis Etallon, 1864 spośród niepennularnych. Nowe dane morfologiczne i mikrostrukturalne pozwalają na przeprowadzenie rewizji dotychczasowej diagnozy rodzaju Thamnasteria Lesauvage, 1823. Generalnie, przeczą też one panującemu poglądowi na mikrostrukturę korali, który mówi, że trabekule są zbudowane z porcji szkieletowych — sklerodermitów. Natomiast dane te potwierdzają pogląd Gilla 1970 oraz Gilla i Lafuste’a (1971), że trabekule mają przyrost ciągły. Mikrostruktura szkieletu (a gdy ta nie jest zachowana, to w ograniczonym zakresie, jej odbicie w postaci ornamentacji septalnej) wysuwają się jako główne kryteria wydzieleń taksonomicznych na poziomie ponad-rodzajowym. Wśród korali o rozgałęzionych trabekulach uzasadnione wydaje się wydzielenie kilku różnych grup korali pennularnych, grupy niepennularnych z ostrymi guzkami (którym Gill 1967, potem Gill i Lafuste 1971 proponują, odpowiednio, nazwy Pennulacea i Montlivaltioidea), niepennularnych z cienkimi i długimi odgałęzieniami typu neoripidakantowego, i in. Przeprowadzono przegląd budowy elementów typu synaptikularnego, która okazuje się bardzo różnorodna, lecz niezwiązana z określonym typem mikrostruktury septów. Ze względu na to zakwestionowano przydatność synaptikul dla systematyki.
Słowa kluczowe
Wydawca
-
Rocznik
Tom
27
Numer
1-4
Opis fizyczny
p.157-193,fig.,ref.
Twórcy
autor
  • Institute of Paleobiology, Polish Academy of Sciences, Al.Zwirki i Wigury 93, 02-089 Warsaw, Poland
Bibliografia
  • ALLOITEAU, J. 1952. Madreporaires post-paléozoïques. In: J. Piveteau (ed.), Traité de Paléontologie, 1, 539—684. Paris.
  • ALLOITEAU, J. 1957. Contribution à la systématique des Madréporaires fossiles. 462 pp. CNRS. Paris.
  • BARNES, D. J. 1970. Coral skeletons: an explanation of their growth and structure.— Science, 170, 1305—1308.
  • BARNES, D. J. 1972. The structure and formation of coral growth-ridges in scleractinian corals. — Proc. Roy. Soc. London, ser. B, 182, 331—350.
  • BEAUVAIS, L. 1964. Étude stratigraphique et paléontologique des formations à Madréporaires du Jurassique supérieur du Jura et l’Est du Bassin de Paris. — Mém. Soc. Géol. France, n. ser., 43, 1, 288 pp.
  • BEAUVAIS, L. et BEAUVAIS, M. 1975. Une nouvelle familie dans le sous-ordre des Stylinida All.: les Agatheliidae nov.fam. (Madréporaires mésozoïques). — Bull. Soc. Géol. France, sér. 7, 17, 4, 576—581.
  • CHEVALIER, J. P. 1971. Les Scléractiniaires de la Mélanésie Francaise. I partie. — Expéd. Française récifs coral. Nouvelle Calédonie, 5, 307 pp.
  • CUIF, J.-P. 1972. Recherches sur les Madréporaires du Trias. I. Familie des Stylophyllidae. — Bull. Mus. Nation. Hist. Nat., sér. 3, Sci. Terre, 17, 211—291.
  • CUIF, J.-P. 1974. Recherches sur les Madréporaires du Trias. II. Astraeoida. Révision des genres Montlivaltia et Thecosmilia. Étude de quelques types structuraux du Trias de Turquie. — Ibidem, 40, 293—400.
  • CUIF, J.-P. 1975. Recherches sur les Madréporaires du Trias: III. Étude des structures pénnulaires chez les Madréporaires triassiques. — Ibidem, 44, 45—127.
  • CUIF, J.-P. 1976. Recherches sur les Madréporaires du Trias. IV. Formes cério -méandroïdes et thamnastérioïdes du Trias des Alpes et du Taurus sud-anatolien.— Ibidem, 53, 65—195.
  • CUIF, J.-P. 1977. Arguments pour une relation phylétique entre les Madréporaires paléozoïques et ceux du Trias. Implications systématiques de 1’analyse microstructurale des Madréporaires triassiques. — Mém. Soc. Geol. France, n.s., 129, 1—54.
  • CUIF, J.-P. 1981. Microstructure versus morphology in the skeleton of Triassic scleractinian corals. — Acta Palaeont. Polonica, 25, (1980), 3—4, 361—374.
  • ELIÁŠOVÁ, H. 1974. Нехасоralliа et Octocorallia du Paleogène des Carpathes externes. — J. Geol. Science, palaeontology, 16, 105—156.
  • ELIÁŠOVÁ, H. 1976. Families Placosmiliidae Alloiteau, 1952 et Misistellidae nov. fam. (Hexaccorallia) des calcaires de Stramberk (Tithonien, Tchécoslovaquie). — Čas. Miner. Geol., 21, 4, 337—347.
  • GILL, G. 1967. Quelques précisions sur les septes perforés des polypiers Mésozoïques. — Mém. Soc. Géol. France, n.s., 106, 58—81.
  • GILL, G. 1968. Sur les pennules de Microsolenides (Coraux). Étude complémentaire.— Rev. Italiana Paleont. Stratigr., 74, 969—982.
  • GILL, G. 1970. La structure et microstructure septale de Montlivaltia Lmx.; critères nouveaux pour la systématique des Hexacoralliaires. — C. R. Acad. Sc. Paris, D, 270, 294—297.
  • GILL, G. 1977. Essay de regrouppement des stylines (Hexacoralliaires) d’après la morphologie des bords internes de leur septes. 2nd Symp. Intern. Coraux et Récifs Coral. Foss. — Mém. BRGM, 89, 283—295.
  • GILL, G. 1981. The fulturae (“compound synapticulae”), their structure and reconsideration of their systematic value. — Acta Palaeont. Polonica, 25, (1980), 3/4, 301—310.
  • GILL, G. et LAFUSTE, J. G. 1971. Madréporaires simples du Dogger d’Afghanistan: étude sur les structures de type “Montlivaltia”. — Mém. Soc. Géol. France, n.s., 115, 140.
  • JAMES, W. 1974. Diagenesis of scleractinian corals in the subaerial vadose environment.— J. Paleont., 48, 785—799.
  • JELL, J. S. 1969. Septal microstructure and classification of the Phillipsastraeidae, 50—73. In: K. S. W. Campbell (ed.), Stratigraphy and Palaeontology. Essays in honour of Dorothy Hill. Canberra, A. N. U. Press.
  • JELL, J. S. 1974. The microstructure of some scleractinian corals. — Proc. 2nd Intern. Coral Reef Symp., 2, 301—320.
  • JELL, J. S. and HILL, D. 1974. The microstructure of corals. — In: B. S. Sokolov (ed.), Ancient Cnidaria, 1. — Trans. Inst. Geol. Geoph. Acad. Sci. USSR, Siberian Branch, 201, 8—14.
  • KEGEL, W. 1918. Ueber Oxford-Geschebe aus Pommern.—Jb. Preuss. Geol. Landesanst., 37 (1916), 1, 197—224.
  • MILNE-EDWARDS, H. 1857. Histoire naturelle des Coralliaires, 1, 326 pp. Paris.
  • MORYCOWA, E. 1964. Hexacoralla des couches de Grodziszcze (Néocomien, Carpathes). — Acta Palaeont. Polonica, 9, 1, 3—12.
  • MORYCOWA, E. 1971. Hexacorallia et Octocorallia du Crétacé inférieur de Rarău Carpathes Orientales Roumaines). — Acta Palaeont. Polonica, 16, 1/2, 3—149.
  • OGILVIE, M. M. 1896. Microscopic and systematic study of madreporarian types of corals. — Phil. Trans. Roy. Soc. London, B, 187, 83—345.
  • PELLETIER, M. I960. Définition du genre Isastraea M. Edwards et Haime, 1851 d’après la structure du génotype: Astrea helianthoides Goldf. 1826. — C. R. somm. Soc. Géol. France, 10, 160—162.
  • PRATZ, E. 1882/1883. Ueber die Verwandtschaftligen Beziehungen einiger Korallengattungen mit hauptsächlicher Berücksichtigung ihrer Septalstruktur.— Palaeontographica, 29, 87—118.
  • RONIEWICZ, E. 1966. Les Madréporaires du Jurassique supérieur de la bordure des Monts de Sainte-Croix, Pologne. — Acta Palaeont. Polonica, 11, 2, 157—264.
  • RONIEWICZ, E. 1968. Actinaraeopsis, un nouveau genre de Madréporaire jurassique de Pologne.— Ibidem, 13, 2, 305—309.
  • RONIEWICZ, E. 1976. Les Scleractiniaires du Jurassique supérieur de la Dobrogea Centrale, Roumanie. — Palaeont. Polonica, 34, 17—121.
  • RONIEWICZ, E. 1978. Jurassic scleractinian coral Thamnoseris Etallon, 1864 and its homeomorphs. — Acta Palaeont. Polonica, 24, 1, 51—64.
  • RONIEWICZ, E. in press. Jurassic aragonite scleractinians from erratic boulders of S Baltic coast. — Roczn. PT Geol.
  • SANDBERG, PH. A., SCHNEIDERMANN, N. and WUNDER, S. J. 1973. Aragoninitic ultrastructural relics in calcite-replaced Pleistocene skeletons. — Nat. Phys. Sci., 45, 133—134.
  • SORAUF, J. 1970. Microstructure and formation of dissepiments in the skeleton of the recent Scleractinia (hexacorals). — Biomineralization, 2, 1—22.
  • SORAUF, J. 1972. Skeletal microstructure and microarchitecture in Scleractinia (Coelenterata). — Palaeontology, 15, 1, 88—107.
  • SORAUF, J. 1981. Biomineralization, structure and diagenesis of the coelenterate skeleton. — Acta Palaeont. Polonica, 25 (1980), 3/4, 327—343.
  • SORAUF, J. and JELL, J. S. 1977. Structure and incremental growth in the ahermatypic coral Desmophyllum cristagalli from the North Atlantic. — Palaeontology, 20, 1, 1—19.
  • SORAUF, J. and PODOFF, N. 1977. Skeletal structure in deep water ahermatypic corals. 2nd Symp. Intern. Coraux et Récifs Coral. Foss. — Mém. BRMG, 89, 2—11.
  • TALBOT, M. R. 1972. The preservation of scleractinian corals by calcite in the corallian beds (Oxfordian) of Southern England. — Geol. Rund., 61, 2, 731—741.
  • VAUGHAN, T. W. and WELLS, J. W. 1943. Revision of suborders, families and genera of the Scleractinia. — Geol. Soc. America, Spec. Pap., 44, 363 pp.
  • WELLS, J. W. 1956. Scleractinia. In: R. C. Moore (ed.), Treatise on Invertebrate Paleontology, F. 385—444. Geological Society of America and Kansas University Press, Lawrence.
  • WELLS, J. W. 1969. The formation of dissepiments in Zoantharian corals, 17—26. In: K. S. Campbell (ed.) Stratigraphy and Palaeontology: Essays in honour of Dorothy Hill. A. N. U. Press. Canberra.
  • WISE, S. W., jr. 1970. Scleractinian coral exoskeletons surface microarchitecture and attachment scar patterns. — Science, 169, 978—980.
  • WISE, S. W. 1972. Observation of fasciculi on developmental surfaces of scleractinian coral exoskeleton. — Biomineralization, 6, 160—175.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.agro-e2261c65-e2f4-42da-b609-d78011d3d70a
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.