PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
1982 | 27 | 1-4 |
Tytuł artykułu

On microstructures of columnaIs of some Paleozoic crinoids

Autorzy
Treść / Zawartość
Warianty tytułu
PL
O mikrostrukturze członów łodyg liliowców z osadów paleozoicznych Polski
Języki publikacji
EN
Abstrakty
EN
Scanning electron microscope was used to study columnals of crinoids of Pisocrinus (?) costatus (Shevchenko), Schyschcatocrinus sp., Cyclocaudiculus gracilis Głuchowski, Rhysocamax cristata Moore et Jeffords and Platycrinites minor Głuchowski from Silurian, Devonian and Carboniferous deposits of Poland. The presence of microstructures, interpreted as stereom α and stereom β have been confirmed and the occurrence of what is known as “large” microstructures on the lateral surface of the columnals of Schyschcatocrinus sp. have been stated. Three types within the “large” microstructures have been distinguished, the first of them marked by a close spacing of round, oval or elongated pores, the second — with round, less closely spaced pores and the third — having irregular, labyrinthic furrows and depressions.
PL
Elementy szkieletowe liliowców paleozoicznych stosunkowo rzadko zachowują swoją pierwotną sieciową strukturą w postaci przestrzennego układu kalcytowych beleczek i pręcików (stereom). Gdy szczątki te zostaną pogrzebane w materiale gwarantującym ich bardzo dobry stan zachowania, można przy pomocy odpowiedniego preparowania struktury te obserwować wykorzystując skanningowy mikroskop elektronowy (SEM). Dla pięciu gatunków: Pisocrinus (?) costatus (Schevtschenko), Schyschcatocrinus sp., Cyclocaudiculus gracilis Głuchowski, Rhysocamax cristata Moore et Jeffords i Platycrinites minor Głuchowski z osadów syluru, dewonu i karbonu wykazano istnienie mikrostruktur interpretowanych jako stereom α i stereom β (pl. 27; pl. 28; tablica 1). Mikrostruktura ta była wcześniej obserwowana na materiale współczesnym i pochodzącym z mezozoiku i kenozoiku. Ponadto po raz pierwszy stwierdzono i opisano tzw. „duże” mikrostruktury na powierzchni bocznej Schyschcatocrinus sp. Podzielono je na trzy grupy różniące się między sobą budową (pl. 29). Typ pierwszy charakteryzuje się gęstym ułożeniem okrągłych, owalnych lub wydłużonych porów, typ drugi charakteryzuje się rzadszym rozmieszczeniem porów okrągłych, natomiast typ trzeci stanowią nieregularne, labiryntycznie biegnące bruzdy.
Słowa kluczowe
Wydawca
-
Rocznik
Tom
27
Numer
1-4
Opis fizyczny
p.77-83,fig.,ref.
Twórcy
  • Institute of Geology, University of Silesia, Mielczarskiego 58, 41-200 Sosnowiec, Poland
Bibliografia
  • AUSICH, W. I. 1977. The functional morphology and evolution of Pisocrinus (Crinoidea: Silurian). — J. Paleont., 51, 4, 672—686.
  • GASPARD, D. et ROUX, M. 1974. Quelques aspects de la fossilisation des tests chez les Brachiopodes et les Crinoides. Relation entre la présence de matière organique et le développment ďagrégats ferrifères. — Geobios, 7, 2, 81—89.
  • GŁUCHOWSKI, E. (in press). Człony łodyg liliowców. — In: Budowa geologiczna Polski. T. 3. Atlas skamieniałości przewodnich i charakterystycznych. Paleozoik. Sylur.
  • GŁUCHOWSKI, E. 1980a. Człony łodyg liliowców z dolnego karbonu okolic Krakowa. — Sprawy. Pos Kom. Nauk Geol. PAN, 22, (1978), 1, 194—196.
  • GŁUCHOWSKI, E. 1980b. New taxa of Devonian and Carboniferous crinoid stems parts from Poland. — Bull. Acad. Polon. Sci. Ser. Sci. Terre, 28, 1, 41—49.
  • GŁUCHOWSKI, E. 1981a. Człony łodyg liliowców z serii skalskiej żywet w Górach Świętokrzyskich.— Spraw. Pos. Kom. Nauk. Geol. PAN, 2 (1978), 2, 428—429.
  • GŁUCHOWSKI, E. 1981b. Stratigraphic significance of Paleozoic crinoid columnals from Poland.— Z. Nauk. AGH, Geologia, 7, 2, 89—100.
  • GŁUCHOWSKI, E. 1981c. Paleozoic crinoid columnals from Poland. — Ibidem, 7, 3, 29—62.
  • [KLIKUSHIN, V.G.] КЛИКУШИН, В. Г. 1979. Особенносми микроструктуры стеблей изокриниг. — Палеонт. жури., 1, 88—96.
  • LANE, N. G. and MACURDA, D. В., Jr. 1975. New evidence for muscular articulation in Paleozoic crinoids. — Paleobiology, 1, 1, 59—62.
  • LAPHAM, K. E., AUSICH, W. I. and LANE, N. G. 1976. A technique for developing the stereom of fossil crinoid ossicles. — J. Paleont., 50, 2, 245—248.
  • MACURDA, D. B., Jr. and MEYER, D. L. 1975. The microstructure of the crinoid endoskeleton. — Contrib. Univ. Kansas Paleont. 74, 1—22.
  • MACURDA, D. B., Jr. and MEYER, D. L. and ROUX, M. 1978. The crinoid stereom. In: R. C. Moore and C. Teichert (eds), Treatise on Invertebrate Paleontology, part T, Echinodermata 2, 1, 217— 228. Geological Society of America and University of Kansas Press. Lawrence.
  • MEYER, D. I. 1971. The collagenous nature of problematical ligaments in crinoids Echinodermata. — Mar. Biol., 9, 3, 235—241.
  • MOORE, R. C., JEFFORDS, R. M. and MILLER, T. H. 1968. Morphological features of crinoid columns. — Contrib. Univ. Kansas Paleont., Echinodermata, 8, 1—30.
  • ROUX, M. 1970. Introduction à 1’étude des microstructures des tiges de Crinoides. — Geobios, 3, 3, 79—98.
  • ROUX, M. 1971. Recherches sur la microstructure des pédoncules de Crinoides post Paléozoïques. — Trav., Univ. Paris, Lab. Paléontologie, 1—83.
  • ROUX, M. 1974a. Les principaux modes d’articulation des ossicules du squelette des Crinoides pédonculés actuels. Observations microstructurales et conséquences pour 1’interprétation des fossiles. — C. R. Acad. Sci. Paris, 278, D, 2015—2018.
  • ROUX, M. 1974b. Observations au microscope électronique à balayage de quelques articulations entre les ossicules du squelette des Crinoides pédonculés actuels (Bathycrinidae et Isocrinina). — Trav., Univ. Paris, Lab. Paléontologie, 1—11.
  • ROUX, M. 1975. Microstructural analysis of the crinoid stem. — Contrib. Univ. Kansas Paleont., 75, 1—7.
  • ROUX, M. 1977a. The stalk-joints of Recent Isocrinidae (Crinoidea) — Bull. British Mus. Nat. Hist., Zoology, 32, 3, 45—64.
  • ROUX, M. 1977b. Les Bourgueticrinina (Crinoidea) recueillis par la “Thalassa” dans le golfe de Gascogne: anatomie comparée des pédoncules et systématique.— Bull., Mus. Nat. Hist. Naturelle, Zoologie, 296, 426, 25—84.
  • ROUX, M. 1978. Ontogenèse, variabilité et évolution morphofunctionnelle de pédoncule et du calice chez les Millericrinida (Echinodermes, Crinoides) — Geobios, 11, 2, 213—241.
  • STRIMPLE, H. L. 1972. Porosity of a fossil crinoid ossicle. — J. Paleont., 46, 6, 920—921.
  • STRIMPLE, H. L. 1974. A preliminary study of echinoderms with the aid of a scanning electron microscope. — Proc. Iowa Acad. Sci., 81, 2, 51—55.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.agro-ca1c10df-412d-4840-8647-4de9b36498ba
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.