EN
The effect of soil contamination with nickel on the ammonification process was determined in a laboratory experiment. The experiment involved samples of soil collected from the humus arable horizon. Under natural conditions, it was proper brown soil of granulometric composition of heavy loamy sand and proper brown soil of granulometric composition of light silty loam. The experiment was carried out in three replications. Soil samples were contaminated with nickel in the form of two compounds: NiCl₂ · 6H₂O and NiSO₄ · 7H₂O in the following doses: 0, 100, 200, 300, 400 mg Ni²⁺ kg⁻¹ soil. Nitrogen was introduced in the amount of: 0, 250 mg N kg⁻¹ soil in the form of L-aspartic acid, L-arginine and DL-alanine. The soil prepared in such a way was incubated for 6, 12, 18, 24, 48 and 72 hours. Afterwards, following thorough mixing, the humidity of soil was brought up to 60% capillary water capacity. The results of the experiments demonstrated that the effect of nickel on the ammonification process depended on the type of ammonified organic compound, the type of soil, a dose of metal and the type of nickel compound. Contamination of soil with the amount of nickel between 100 and 400 mg Ni²⁺ kg⁻¹ had an inhibitory effect on the ammonification process. Nickel chloride was a stronger inhibitor of ammonification than nickel sulfate. The amount of ammonified nitrogen was larger in light silty loam than in heavy loamy sand. Nickel had lower inhibitory effect on this process in a heavier soil type than in a lighter one. Soil contamination with nickel compounds contributed to lowering soil pH.
PL
W doświadczeniu laboratoryjnym określono wpływ zanieczyszczenia gleby (próbki pobrano z poziomu orno-próchnicznego) niklem na przebieg procesu amonifikacji. W stanie naturalnym była to gleba brunatna właściwa o składzie granulometrycznym piasku gliniastego mocnego oraz brunatna właściwa o składzie granulometrycznym gliny lekkiej pylastej. Doświadczenie wykonano w sześciu powtórzeniach. Próbki glebowe zanieczyszczono niklem w postaci dwóch związków – NiCl₂ · 6H₂O i NiSO₄ · 7H₂O w następujących dawkach: 0, 100, 200, 300, 400 mg Ni²⁺ kg⁻¹ gleby. Azot wprowadzono w ilości: 0, 250 mg N na kg⁻¹ gleby w postaci kwasu L-asparaginowego, L-argininy oraz DL-alaniny. Tak przygotowaną glebę inkubowano przez 6, 12, 18, 24, 48 i 72 godziny. Następnie po dokładnym wymieszaniu, doprowadzono jej wilgotność do 60% kapilarnej pojemności wodnej. Wykazano, że wpływ niklu na przebieg procesu amonifikacji zależał od rodzaju amonifikowanego związku organicznego, gatunku gleby, dawki metalu i rodzaju związku niklu. Zanieczyszczenie w ilości od 100 do 400 mg Ni²⁺ kg⁻¹ wpłynęło inhibicyjnie na proces amonifikacji. Silniejszym inhibitorem amonifikacji był chlorek niż siarczan niklu. Ilość zamonifikowanego azotu była większa w glinie lekkiej pylastej niż w piasku gliniastym mocnym. Nikiel w mniejszym stopniu wpływał hamująco na ten proces w glebie cięższej niż w lżejszej. Zanieczyszczenie związkami niklu przyczyniło się do obniżenia pH gleby.