PL
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (pnn) występuje szereg komplikacji klinicznych wynikających z utraty funkcji nerek. Zaburzenia elektrolitowe, a wśród nich wahania poziomu magnezu, należą do jednych z częstszych zjawisk. Ilość wchłoniętego magnezu z przewodu pokarmowego i regulacja jego wydalania przez nerki zapewnia stałe stężenie tego jonu we krwi. Utrata funkcji nerek prowadzi najczęściej do zatrzymania magnezu w ustroju. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, leczonych terapią nerkozastępczą bardzo duży wpływ na stężenie magnezu we krwi ma jego zawartość w płynie dializacyjnym. Hipermagnezemia do wartości 1,5 mmol xdm-3 zwykle jest asymptomatyczna. Wyższe wartości magnezu w surowicy krwi u pacjentów dializowanych często są przyczyną niekorzystnego oddziaływania na kości, funkcję przytarczyc, jak i zaburzenia lipidowe.
EN
Various clinical complications were observed in patients with chronic renal failure (CRF) as a consequence of the loss of renal function. Electrolyte disorders, including magnesium level fluctuations, are among the more frequent events. Serum magnesium concentrations are maintained within a narrow range by the kidney and digestive tract. In most cases the loss of renal function leads to magnesium storage in organism. In subjects on hemodialysis and peritoneal dialysis the serum magnesium concentration parallels the dialysate magnesium level. Hypermagnesemia up to the level of 1,5 mmol xdm-3 is generally asymptomatic. Higher serum magnesium values in dialysed patients are often a cause of certain clinical complications like a negative influence on the bones, parathyroid function and lipid disturbance.