PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2002 | 484 | 2 |

Tytuł artykułu

Wplyw dlugotrwalego nawozenia mineralnego i organicznego na plonowanie i zadarnienie laki trwalej

Treść / Zawartość

Warianty tytułu

Języki publikacji

PL

Abstrakty

PL
W latach 1988-2001 na trójkośnej łące trwałej w dolinie rzeki Tucznej, prowadzono badania nad plonowaniem i zadarnieniem łąki, w różnych warunkach nawożenia. Stosowano pięć kombinacji nawozowych: 0, PK, NPK, obornik (corocznie), obornik + NPK (w jednym roku obornik, w następnym NPK itd.). Roczne dawki nawozów mineralnych wynosiły: N - 240, P - 33, K - 100 kg·ha⁻¹ oraz obornik bydlęcy „świeży” - 30 t·ha⁻¹, z którym wnoszono: N - 152, P - 31, K - 174 kg·ha⁻¹. Ustalono, że na glebie mineralnej nie występuje proporcjonalna zależność pomiędzy wielkością uzyskiwanych plonów, a stopniem zadarnienia łąki. W obrębie stosowanego nawożenia, plony suchej masy wynosiły (średnie z lat 1988-2001 w t·ha⁻¹): bez nawożenia (0) - 3,16; PK - 5,09; NPK - 10,00; obornik - 6,98; przemiennie (obornik + NPK) - 11,16; NIR₀,₀₅ - 0,97. Natomiast zadarnienie łąki w ramach stosowanego nawożenia kształtowało się następująco (średnie z lat 1988-2001 w % pokrycia powierzchni): bez nawożenia (0) - 82; PK - 79; NPK - 64; obornik - 58; przemiennie (obornik + NPK) - 70. Z analiz składu botanicznego runi wynika, że na większe plony miał wpływ większy udział traw wysokich (głównie Dactylis glomerata, Festuca pratensis, Phleum pratense), natomiast większa zwartość darni kształtowała się w warunkach większego udziału traw niskich (głównie Poa pratensis, Festuca rubra, Lolium perenne). Nawożenie przemienne (obornik + NPK) każdego roku najbardziej stymulowało rozwój traw zarówno wysokich (do 28,3% w 2001 r.), jak i niskich (do 43,7% w 2001 r.), co w efekcie zwiększało plony, przy równoczesnym korzystnym zadarnieniu - przeciętnie większym o 6%, w porównaniu z nawożeniem NPK i o 12% w stosunku do nawożenia corocznie obornikiem.
EN
During the years 1988-2001 on three-cut permanent meadow in the Tuczna river valley the study on yield and meadow plant cover in different fertilization conditions were carried out. The five fertilization combinations: 0, PK, NPK, manure (every year), manure - NPK (one year manure, next year NPK and so on) were applied. Annual doses of mineral fertilizers were as follows: N - 240, P - 33, K - 100 kg·ha⁻¹ and cattle manure 30 t·ha⁻¹, which contained: N - 152, P - 31, K - 174 kg·ha⁻¹ on average. It was stated that on mineral soil there was no proportional dependence between the size of obtained yields and extent of meadow cover. Among applied fertilization, the yields of dry matter were (mean from years 1988-2001 in kg·ha⁻¹): without fertilization (0) - 3,16; PK - 5,09; NPK - 10,00; manure - 6,98; alternate fertilization (manure - NPK) - 11,16; LSD₀,₀₅ - 0,97. However, meadow cover in the framework of applied fertilization shaped as follows (mean for years 1988-2001 in % of surface cover): without fertilization (0) - 82; PK - 79: NPK - 64; manure - 58; alternate fertilization (manure - NPK) - 70. It results from the analyses of botanical composition of sward that the influence on the highest yields had a higher share of tall grasses (mainly Dactylis glomerata, Festuca pratensis, Phleum pratense), however higher density of sward was shaped in conditions of higher share of low grasses (mainly Poa pratensis, Festuca rubra, Lolium Perenne). Alternate fertilization (manure - NPK) every year most stimulated the growth of tall grasses (front 28,3% in 2001) as well as low ones (from 43,7% in 2001), which increased the yields favourable by simultaneously cover - higher on average 6% in relation to NPK fertilization and 12% in relation to manure fertilization every year.

Wydawca

-

Rocznik

Tom

484

Numer

2

Opis fizyczny

s.425-431,tab.,bibliogr.

Twórcy

autor
  • Katedra Technologii Produkcji Rolniczej, Politechnika Bialostocka, Bialystok
  • Zaklad Lak i Pastwisk, Instytut Melioracji i Uzytkow Zielonych w Falentach
autor
  • Szkola Glowna Gospodarstwa Wiejskiego, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa

Bibliografia

  • Doboszyński L. 1996. Nawożenie użytków zielonych w świetle prac polskich. Lata 1945-1990. Bibliot. Wiadom. IMUZ 88: 152 ss.
  • Jankowska-Huflejt H., Niczyporuk A. 1995. Wpływ różnego nawożenia na zadarnienie łąki oraz skład botaniczny i plonowanie runi. Konf. łąkarska SGGW w Warszawie „Kierunki rozwoju łąkarstwa na tle aktualnego poziomu wiedzy w najważniejszych jego działach”. Warszawa, 27-28 IX: 194-200.
  • Jankowska-Huflejt H., Niczyporuk A. 2000. An increase of hay yield and changes of some macro-elements in a meadow soil as an effect of long-term manure-mineral fertilization. Grassland Science in Europe 5: 440-442.
  • Kostuch R. 1977. Metody i sposoby szacowania podstawowych płodów rolnych. WUS w Krakowie: 26-29.
  • Niczyporuk A. 2000. Ekosystemy trawiaste w kształtowaniu i ochronie środowiska. Wyd. Politech. Białostockiej: 139 ss.
  • Niczyporuk A, Jankowska-Huflejt H. 1999. Kształtowanie się plonów i ich składu botanicznego na łące trójkośnej w warunkach wieloletniego różnego nawożenia mineralnego i organicznego. Zesz. Probl. Post. Nauk Rol. 465: 657-664.
  • Prończuk J. 1966. Poprawa właściwości fizycznych gleby, w: Łąkarstwo. t. II. PWRiL Warszawa: 57-61.
  • Rutkowska B., Pawluśkiewicz M. 1996. Trawniku Poradnik zakładania i pielęgnowania. PWRiL Warszawa: 98 ss.

Typ dokumentu

Bibliografia

Identyfikatory

Identyfikator YADDA

bwmeta1.element.agro-article-2ece46da-4a87-4479-85f8-8f111b098b4d
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.