PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
Czasopismo
1991 | 44 | 1-2 |
Tytuł artykułu

Zbiorowiska roślinne ściernisk na nizinnych kompleksach glebowo-rolniczych południowo-wschodniej Polski. Część I. Zbiorowiska ze związku Panico-Setarion

Treść / Zawartość
Warianty tytułu
EN
The stubble-field plant communities on lowland complexes in South-Eastern Poland. P.I. Plant communities of the Panico-Setarion alliance
Języki publikacji
PL
Abstrakty
EN
Floristic diversity is characteristic for stubble-field plant communities. Those communities consist of both the species remaining after harvesting of grain and of the species developing in rootplant communities. The first part of this paper describes the plant communities of poor sites in the investigated region. It is based on 90 phitosociological records taken in August and September of 1972-1975 and on soil investigations. The Panico-Setarion alliance was made up of: 1) the Digitarietum ischaemi association, 2) the Setaria glauca community and 3) the Echinochloo-Setarietum association, the Setaria glauca community was divided into smaller phytosociological units.
PL
Na lżejszych glebach kompleksów niżowych południowo-wschodniej Polski wyróżniono 3 główne typy zbiorowisk ścierniskowych: zespól Digitarietum ischaemi, zbiorowisko z Setaria glauca oraz zespół Echinochloo-Setarietum. 1. Zespół Digitarietum ischaemi, najuboższy florystycznie ze wszystkich typów zbiorowisk (średnio 14 gatunków w 1 zdjęciu) rozwijał się na suchych piaszczystych glebach bielicowych w najsłabszych kompleksach żytnich. 2. Zbiorowisko z Setaria glauca, bogatsze florystycznie (średnio 22,5-33 gat.w 1 zdj.) stwierdzono w kompleksach żytnich na glebach bielicowych wytworzonych z piasków o różnej gliniastości i lżejszych glebach brunatnych wytworzonych z pyłów zwykłych i lessów. Na podstawie różnic flory stycznych podzielono je na dwa warianty: ze Spergula arvensis i z Anagallis arvensis. Z kolei wariant ze Spergula arvensis rozdzielono na 2 podwarianty: z Setaria viridis i typowy. Wariant z Anagallis arvensis można spotkać także na kompleksach pszennych. 3. Zespół Echinochloo-Setarietum, najbogatszy florystycznie (średnio 35 gat. w 1 zdj.) spotykano na ścierniskach badanego obszaru rzadko. Rozwijał się on na czarnoziemach wytworzonych z lessów, rzadziej na glebach bielicowych z piasków gliniastych, na kompleksach żytnich i pszennych. Wszystkie zbiorowiska wykazywały pewne podobieństwo w składzie florystycznym, które wyrażało się w tym, że miały one 10 gatunków wspólnych. Najuboższy zespół - Digitarietum ischaemi - wykazywał wyraźną odrębność florystyczną, polegającą zarówno na ubóstwie składu gatunkowego (brak w nim 17 gatunków występujących we wszystkich czterech innych typach zbiorowisk), jak i na występowaniu gatunków nie spotykanych gdzie indziej (Digitaria ischaemum, Arnoseris minima, Teesdalea nudicaulis).
Słowa kluczowe
Wydawca
-
Czasopismo
Rocznik
Tom
44
Numer
1-2
Opis fizyczny
s.87-111,rys.,tab.,bibliogr.
Twórcy
autor
  • Katedra Ogólnej Uprawy Roli i Roślin, Akademia Rolnicza, ul.Akademicka 13, 20-934 Lublin
autor
  • Instytut Nauk Rolniczych w Zamościu, Akademia Rolnicza w Lublinie
autor
  • Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, Polska Akademia Nauk, Krakowskie Przedmieście 30, 00-950 Warszawa
Bibliografia
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.agro-a99058d9-2545-4ad8-87f3-3a3ad5e07169
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.